Ama ölmek güçtü...
Sonra nerede rahata kavuşacaktım?
Belki yine yaşardım. Beni deli eden işte bu düşüncedir.
Hayat böyle bir şey. Daima kararlar veriyorsunuz, sizi diğerlerinden uzaklaştıran yollara gidiyorsunuz ve bu yolun nerede bittiğini bile göremiyorsunuz. Belki de bu yüzden hikayeleri bu kadar çok seviyorduk: tüm o şansları yeniden elde etme, asla sahip olamayacağımız hayatları yaşama fırsatı.
Reklam
Hırka
Yollardan nasıl geçtim rabbim
Hırkamı nerede bıraktım
Hırkam ki içinde gençliğim vardı
Adını bilmediğim şeyler
Benim olan ne varsa
Biraz günah biraz ateş biraz rüzgâr
Ve seni düşündüğüm anlarım
Yerini unuttuğum o güzel uçurumlar
Güllerin üzerine mi bıraktım hırkamı rabbim
Nasıl geçtim yollardan
"Adın ne?" diye sordu oğlan.
"Wendy Moira Angela Darling," diye yanıt verdi kız, halinden hoşnut bir tavırla.
"Seninki ne?"
"Peter Pan."
Wendy zaten onun Peter olduğundan emindi, yine de bu ona nispeten kısa bir ad gibi geldi.
"Bu kadar mı ?"
"Evet," dedi oğlan biraz ters bir tonda. İlk defa sahidende biraz kısa bir adı olduğunu düşündü.
"Çok özür dilerim," dedi Wendy Moira Angela.
"Önemli değil," dedi Peter yutkunarak. Kız nerede yaşadığını sordu.
"Sağdan ikinciye sap," diye yanıt verdi Peter, "sonra sabaha kadar dümdüz gidersen işte orada. "
"Ne tuhaf bir adres bu!"
Sevgilim
Ben nerede yağmur varsa orada şemsiye kırmanın kitabıyım
Ve en güzel cümlem sensin
Nerede, ne zaman ve nasıl doğacağınızı seçemezsiniz. Nerede ve nasıl öleceğinizi de seçemezsiniz. Ama nerede, nasıl yaşayacağınızı pekala seçebilirsiniz. Yeter ki bunun için çaba gösterin.
Sayfa 34
Reklam
Reklam