Drogo, insanların her zaman birbirlerinden uzakta olduklarını fark etti, birisi acı çektiğinde, acısı sadece kendisine ait oluyor, hiç kimse o acıyı birazcık olsun dindiremiyordu; bir insan acı çektiğinde, duydukları sevgi ne denli büyük olursa olsun, diğerlerinin bu yüzden acı çekmediklerini ve yaşamdaki yalnızlığı işte bu durumun oluşturduğunu fark etti.
- Bize hep, "İyilik yapma, sakın ha kemlik bulursun" diyorlar.
- Olsun sen bir iyilik yap at denize, balık bilmez ise Hâlık bilir...
- İyi de nerede o iyiliği yapacak olan, onlar hep güzel atlara binip aramızdan ayrıldılar.
- Sözüm sanadır, gidenler zaten gitmiş. Sen kanaati gözet, mütevazı ol.
- Mütevazı olacağım ama, gerçek sanırlar diye endişe ediyorum...
..Çünkü aşk insanın bizatihi kendisinden başlayarak yaratılmış ne varsa onunla kurduğu ilişkiyi düzenler. Şehir o zaman bir yuvaya dönüşür. İnsan o zaman gerçekten insan olma kıvamına yükselir.