Gothikana: Etkileyici Atmosfer, Yarım Kalmış Mantık·416 syf.·1000Kitap
6/10
2026 1. kitabı
Bu eser, dümdüz bir aşk romanından ziyade; içinde gotik akademi, psikolojik gerilim ve cevabı verilmeyen paranormal unsurlar barındıran, alışılmışın dışında bir kurgu. Vıcık vıcık, sadece "aşk" temalı boş kitaplardan nefret eden birini bile sonuna kadar sürükleyip merakta bırakıyor, ancak finalde öyle büyük boşluklar bırakıyor ki, yazarın bu kadar güçlü bir hikâyeyi bu kadar çok açık uçla bırakması tam bir hayal kırıklığı.
Hikaye, 13. sayfada kör bakıcı Zelda’nın Vad’a fısıldadığı o kehanetle başlıyor ancak bu sadece bir kader değil; profesör ve öğrenci kimliğiyle okulda tam bir hakimiyet kuran Vad’ın bizzat yönettiği bir planın parçası. Vad, yanan Seher Yıldızı Kimsesiz Erkek Çocuklar Yurdu’ndaki ölen arkadaşını araştırırken bulduğu Seher Yıldızı Kliniği’nde Corvina’nın annesinin fotoğrafını ve mor gözlerini görüyor ve bağlantılarını kullanarak Corvina’yı üniversiteye davet ettiriyor. Yani her şey en başından beri Vad’ın kontrolünde.
Kitapta Corvina ve Vad arasındaki çekim her ne kadar güçlü tasvir edilse de, ilişkinin bu kadar hızlı yaşanması karakterlerin potansiyelini biraz harcamış; standalone bir eser yerine daha yavaş işlenen bir seri olsaydı çok daha doyurucu olabilirdi. Hikayenin en karanlık noktası ise Corvina'nın zihniyle oynanan o kimyasal sarmal. Jade, şatonun arazisinde, o meşhur tek gözlü ağaç gibi orman bölgesinde yetişen bir bitkiden elde edilen maddeyle (ninesinin belirttiğine göre Amazonlara özgü bir içerik) Corvina'yı resmen felç ediyor; kız vücudunu yerden bile kaldıramıyor. Ancak işin içine "Şeytanın Nefesi" girdiğinde bu felç hali korkunç bir kukla gösterisine dönüşüyor; Jade uyuşturucunun etkisiyle Corvina'yı bir kuklacı gibi yönetip ölüme yürütebiliyor. Dr. Detta’nın "ara sıra ufak dozlarda uyuşturucu verilmiş olabilir" şeklindeki zayıf
Kötü olmasını bekliyordum ama bu kadarını beklemiyordum...
Gothikana hakkında izlediğim yorum videolarından ve Goodreads'te okuduğum eleştirilerden ne beklemem gerektiğini aşağı yukarı biliyordum. Kötü bir kitap okuyacağımı biliyordum. Neyseki hızlı okunan bir kitaptı. Çabucak okuyup bitirdim.
Öncelikle ana karakterimizin ve gittiği okulun isimlerini eleştireceğim. Karakterin ismi Corvina Clemm. Davet edildiği "sözde" üniversitenin adı da "Verenmore". Yani Nevermore ama işte çaktırmıyor. Kızın ismi ise tam bir fiyasko. Kitapta isminin anlamı sorulunca "kuzgun" diye yanıt veriyor. Sanırım latince karga veya kuzgun anlamına gelen "corvus" kelimesinden yola çıkmış yazar karakterine bu ismi verirken. Ama google'da "corvina" diye aratırsanız karşınıza şarap yapımında kullanılan bir üzüm çeşidi veya bir balık türü çıkıyor. Talihsiz bir seçim.
Kitabın başında Corvina "Verenmore" isimli bir üniversiteden davet alıyor ve bu okulun öğrencisi olmaya karar veriyor. Okul yerleşkesine varır varmaz ona ilk söylenen şeylerden biri okulda tek bir kural olduğu, onun da öğretmen ve öğrenci ilişkisinin kesinlikle yasak olduğu oluyor. Yani normalde her okulda öğretmen-öğrenci ilişkisi yasak değil midir? Ayrıca bir öğrenciye "ne istersen yap ama sakın öğretmeninle yatma" dersen o öğrenci gider öğretmeniyle yatar.
Gelelim Corvina karakterine. Boş. Bomboş bir karakter. Tek özelliği tarot falına bakması ve gözlerinin mor olması.
Corvina ve "öğretmeni" Vad arasındaki ilişki ise eleştirilecek bir diğer konu. Bütün eleştirilerimi yazsam sayfalar sürer. O yüzden sadece şunu söylemekle yetineceğim: Bu iki karakter arasında olduğu iddia edilen "aşk"a inanmamız için daha çok zaman gerekiyordu. Birbirlerine ne ara bu kadar çok aşık oldular, ne ara bu kadar bağlandılar ben hiç anlamadım.
Bütün bu öğrenci-öğretmen ilişkisi sürerken bir yandan da "gizemli"
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Şiir okumayı hiç sevmeyen biri olarak bu şiir kitabını okumayı istedim çünkü Edgar Allan Poe'yu çok severim. Kuzgun şiirinin de "narrative poem" dedikleri bir hikaye anlatan şiirlerden olduğunu biliyordum, bu yüzden şans vermek istedim.
Kitabı girdap kitap diye hiç bilmediğim bi yayınevinden okudum ama sonra çeviri okuduğum için pişman oldum. Açtım bir de orijinalini okudum ama sadece The Raven yani kuzgun adlı şiirin. Kitaptaki diğer şiirleri tek tek bulup okumaya üşendim.
Yani dediğim gibi ben şiirden anlamam ama şiir yazılacaksa da böyle yazılsın diyesim geliyor. Sakin sakin içinize işleyen bir ilerleme var şiirde. Poe'nun hikayelerinden aşina olduğumuz kasvetli hava burada da hakim. Pencereye gelen bir kuzgun ile çaresiz bir aşığın diyalogunu okuyoruz aslında şiirde, yalnız kuzgun sadece tek bir kelime söylüyor: Nevermore.
Bu umutsuz aşığın kuzgunun gelişinden, konuşmasına şaşırmasından hafiften delirmeye doğru gidişini okuyoruz. En az bir kısa hikaye kadar tatmin etti.
Şiirin yakın okumasını yapabilecek kadar şiir tekniklerine ve poe'nun referans verdiği şeylere hakim değilim ama ortalama bir okuyucu olarak beğendiğim bir şiir oldu.
Güzel sci-fi distopik grafik öykü arıyorsanız...Çizgi Roman
Bu kitabı kitap fuarında yayınevinin stand görevlileri çok övdüğü için almıştım. Zaten kitap ödül de almış. Yazarının mini biyografisini de eklemişler sonuna, bakınca anlıyorsunuz ki işinin ehli tarafından kaleme alınmış. Bilim kurguları bilim insanları yazınca gerçekten inanılmaz bir potansiyeli oluyor ve kitabı okurken oldukça heyecan verici buldum. Oldukça özgün bir distopik konu ve detaylar çok iyi düşünülmüş. Evren mekanikleri çok iyi olsa da sonu biraz düşünülmemiş ve oldubittiye gelmiş gibi hissettiriyor. Belki başta animasyon için yazılmıştır ve çatışma sahneleri çizgi romanda aynı hissiyatı vermeyince sönük kalmıştır, bilemiyorum.
Çizimlere gelirsek inanılmaz beğendim. Kuşlar farklı tür olduklarından ayırt etmeleri kolay olsa da yine de kişi olarak da ayırt edilebiliyorlardı ve gerçekten insansılaştırmadan mimikleri de sağlayabilmişler. Nevermore ile aramda anında bağ kurabildim. Edgar Allan Poe'nun ve Kafka'nın (görüntülerinin) da kitapta yer alması hoş detaylardı.
Kitap İsimsiz bir sanatçı olan Spectre, sonsuza dek unutmayı tercih edeceği bir anda farkında olmadan Aurore'ı başyapıtı haline getirerek dünya çapında Üzgün Kız olarak tanınan bir isim yapar.Aurore bir anlık hevesle bu yabancıya, onun aşağılık bir kişi olduğunun altını çizerek (!) överek kibar bir mektup yazmaya karar verir. Ona cevap vermesini asla beklemez aha da azı, ilham perisi olmasının karşılığında ona altın bir fırsat sunması!
Ajax ve Aurore'ı okumak çok keyifliydi ne kadar benim için uzun bir okuma olsa da sonunda bitirdim ama iyi ki okumuşum! Kitap ilk başta yazarın sevgilisiyle paylaştığı videolardan ilgimi çekti ve sevgilisinin yazara ilham perisi demesi aşırı beni çekti o çifte ve kitaba Kitaptaki karakterlerin arasındaki ilişki yavaş gelişiyor ama o kadar samimi karakterler ki ben hiç sıkılmadım. Ajax'a bayıldım bu ne böyle. Kadın için yeterince iyi olmadığını düşünüyor. Kitap yazarın kendi ilişkisinden esinlenmiş anladığım kadarıyla bunu bilerek okumak çok daha keyifliydi. Peri masalı hikayesine modern bir bakış açısı okumak isterseniz şiddetle tavsiye ederim.
5/5
Abi, bana bir rüya göstersene·168 syf.·Çocukluk
7/10
2023 12. kitabı
Bir kardeşe sahip olmak nedir? Eğer hiç tatmadığınız bir duyguysa, tek çocuk olmak size gayet tabii tatlı gelebilir. Anne babanızın tüm ilgisi üzerinizdedir, her isteğiniz yerine getirilir, üstünüze titrenir, biraz da maddi durumunuz iyiyse, her türlü imkandan faydalanmanızı, en iyi eğitimi, sosyal imkanları vs. almanızı sağlayacak tüm kaynaklar seferber edilir, bir de bizde ata sporudur, ebeveynleriniz kıçını yırtıp sizi, kendileri göçüp gittiğinde rahat ettirmek için miras biriktirme derdine düşerler. Sizi pek de yormazlar yani. Genel olarak bu da sizi hazırcı, armut piş ağzıma düşçü biri haline getirir. Mızmız bir çocuktan, tatminsiz bir yetişkine evrilir, hayatına girdiğiniz herkese hayatı zindan eden biri olur çıkarsınız. İstisnalar kaideyi bozmaz elbet. Bu kalıplara uymayan bir "tek çocuk" iseniz, ne mutlu size ve de sizi yetiştiren aileye derim ben... Ama bir kardeşinizin olması, hele de sizden küçük bir kardeşinizin olması... Çocukluğunuza dair tüm kırılganlıklarınızı bir kenara bırakır, onun yanında kaya gibi sertleşirsiniz. Ona karşı ziyadesiyle müşfik, ona gelecek tüm tehditlere karşı ziyadesiyle gaddarsınızdır. Ben ki öyle aman aman kavgacı biri olmadım hiçbir zaman, ama kardeşim için kaç kişiyle gözü kapalı kavga ettim bilmiyorum. Kimilerinde o haksız olduğu halde hem de... Haksızdır, ceza verilecekse siz verirsiniz ama onu dışardan kimseye de ezdirmezsiniz. Bilirsiniz, dışardan belli kırığa müdahale etmesi kolaydır ama içerden kırılırsanız, hem teşhisi hem de tamiri zordur o kırığın. İçerden kırılmamak gerekir her zaman. Çocukken, kardeşliğin en çetrefilli döneminin elbette ki çocukluk dönemi olduğu sanılır ama günler geçer, gözünüzden sakındığınız o kardeş büyür, serpilir, kendi kendine yetebilecek bir birey haline gelir gözlerinizin önünde. Siz