Dostoyevski'nin bazı kitaplarını okumak bir üniversite bitirmek gibi... Yeraltından notlar kitabında bakın ne diyor; " Duvarı yıkmaya gücüm yetmiyorsa kendimi parçalayacak değilim elbette, ama önümde duvar var diye boyun eğmeyi de kabullenemem.!"
İzlediğim bir videoda karşıma çıktı bu cümle, beni uzun süre boş duvara baktırdı. Çünkü anlattığı şey, hayatımın neredeyse her dönemine sinmiş bir duygunun ta kendisiydi
Bunu yaşayan bir tek ben