Ömür dediğimiz yolculuğu bir ağacın filizlenip yaprağa duruşundan, sonra sonbaharla birlikte yapraklarının kızarıp bozarmasından, o yaprakların kuruyarak toprağa değişinden, onun gövdesinde çürüyüp gidişinden daha iyi ne anlatabilir? Hayat, sürekli bir oluş ve bozuluş halinde akıyor. Bir yandan yenileniyor ve doğuyor, beri yandan bozuluyor ve ölüyor.
Mağlup mu desem, mahcup mu?
Ama ikisi de değil.
Ben garip, sen güzel, dünya mutlu.
Öyle tuhafım bu akşamüstü
Sevgilim,
Canavar götürür gibi
İki yanım, iki süngü...