Melike
@nightowl
Ben kalbiyle yaşayanlar zümresindenim.
Öğretmen
UÜ-ELT
Bursa/Kahramanmaraş
45 okur puanı
Mart 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Acımak...
Gözlerim dolu dolu bitirdiğim bir hikaye oldu. Kitapta iki önemli karakter ve iki farklı bakış var. Biri idealist öğretmen Zehra, diğeri ise babası Mürşit efendi. Zehra kendini eğitime adamış, mükemmeliyetçi, ideolojileri olan bir öğretmendir. Bir gün babasından haber gelir, yıllarca görmediği ve nefret ettiği babasının cenazesine gider, hatıra defterini okuduğunda başlar hikaye...
Annesi ve anneannesi tarafından babasına karşı nefretle büyütülen Zehra, bu defteri okudukça empati yapar, babasının çilekeş hayatını, doğru bildiği yanlışları en yalın ve acı biçimde öğrenir. Bu durum bana çok şey sorgulattı, en önce de önyargılarımızdan arınmamız gerektiğini bir kez daha anlamış oldum. Bir tartışmada iki tarafı da dinlemenin, farklı bakış açılarını görüp empati yapabilmenin, bazı şeylerin çok geç olmadan idrakine varmanın önemini çok net bir şekilde gördüm. Maalesef hayatta geri dönüşü olmayan yollara sapabiliyoruz, sevdiklerimiz uğruna kötülere katlanmak zorunda kalıyoruz, iyi bir insan olup vicdanımızın sesini dinlemek istedikçe hayat farklı yerlere sürükleyebiliyor. Binbir çeşit mücadele verirsin ama insanlar buzdağının görünen kısmıyla ilgilenir. Tıpkı Mürşit bey’in geçinmek için her türlü yola başvurması, o noktaya kadar yaşadıkları, kızları için çırpınışları, sessiz çığlıkları ve bunların hiç bilinmemesi gibi.
Hayat bazen geç kalmayı affetmez, zamanında kıymet bilip anlamak gerek. Bu hikayeden bize düşen pay da bu olsun.
Şiddetle tavsiye ederim!
Yine severek okuduğum, her bir cümlesinin altını çizmeye değer bulduğum bir Ahmet Şerif İzgören kitabı... Bu kitap yalnız öğretmenlere değil; vatanını seven, kendini şucu ya da bucu değil vatansever olarak gören, ülkesinin menfaatini düşünen ve ülkesi için çalışan herkese hitap ediyor. İçerisinde hayatlara dokunan öğretmenlik hikayeleri yer alıyor. Aynı zamanda veriler üzerinden konuşarak ülkemizin acı gerçeklerini yüzümüze tokat gibi çarpıyor. Ama değiştirmek için öncelikle farkında olmak gerekir, kitabı da bu şuurla okuduğumuzda gereken farkındalığı kazanıyoruz ve kendimize şunu soruyoruz: Ülkemin neye ihtiyacı var? Ben ülkemde nasıl bir eğitim istiyorum? Ve ne yapmalıyım? Özümüze dönüp bu soruları sorduğumuzda, aynayı kendimize tuttuğumuzda hepsinin cevabını bulacağız. Kitabı okurken bu ülkeye dair ümitlerimiz yeşeriyor, çiçek açması dileğiyle... Keyifli okumalar :)
Masallarda Bir Peri Çıkar Karşınıza Gerçek Hayatta ÖğretmenAhmet Şerif İzgören · Elma Yayınevi · 20223,113 okunma
İronik başlığıyla dikkatimi çeken ve şuana kadar okuduğum en iyi kitaplardan biri. Her bölümde biraz daha farkındalık oluşturdu benim açımdan. Olaylara çocukların penceresinden bakmayı, onların duygularını anlayıp onaylamayı ve kendilerini bir birey olarak görmeleri için rehber olmamız gerektiğini birçok örnekle ifade ediyor sevgili yazarımız. Ödülle cezanın özünde aynı yapıya sahip olduğunu, çocuklara ödül vererek aslında onları cezalandırdığımızı anlatıyor. Daha birçok konuya değinmiş ve her bölümü bilinçlendiriyor insanı. Özgüveni, özdenetimi yüksek, sorumluluğun bilincinde olup kendini doğru ifade eden bilinçli bir nesil yetiştirmek için okuyun, okutturun.
"Keşke hiç bitmese" dediğim masal tadında bir roman oldu benim için Nar Ağacı. Kurgusu, işlenişi ve tabiki Nazan Bekiroğlu'nun olmazsa olmaz edebi dili ve süslü anlatımı ile zenginlik kazanmış, savaşın zorluklarını, insanların yaşadıklarını, çekilen zorlukları bir bir işlenmiş her bir satırında. Yazarımızın da dediği gibi sanki bu iki ayrı ırmağın birleşmesi için olmuş ihtilaller, ayrılıklar, savaşlar. Bir mümkünden önce onlarca mümkün gerçekleşmiş. Romanımızın sonunda da hikaye başladığı yerden bitiyor, keyifli okumalar :)
Christy Brown'un ilk okuduğum, bende iyi bir izlenim bırakan ve farkındalık yaratan kitabı. En başında yazarın kendi hikayesi olması kitabı daha da önemli kılıyor kanımca. Aynı zamanda dili de gayet sade ve akıcı bir üslubu var bu yüzden sıkılmadan merakla ve hevesle bitirdim. Ailesinin(özellikle annesinin), doktorların çabasını da takdir ettim. Ve yazarımızın istikrarı, kendinden vazgeçmemesi, zaman zaman hayal kırıklığına uğrasa dahi umudunu yitirmeyişi bana ilham verdi. Anladım ki asıl engel vücutta değil insanın düşüncelerinde, kalbindedir. Önemli olan bunu aşabilmek ve kendine inanmak. Tabi sol ayağın varlığı yazarımız için bunu daha da kolaylaştırmış :)
