Herkes ile sohbet etme. Çünkü insanların çoğu sürçmeleri bağışlamaz, küçük hatalardan vaz geçmez, kusurları örtmez, inceden inceye her şeyin muhasebesini yapar. Başkasının insafını arar. Fakat kendileri insaf etmezler. Yanlışlık ve yanılma sebebiyle meydana gelen hataları arar ve bağışlamazlar. Söz taşımak ve iftira etmekle dost ve ahbapları birbirine düşürürler. Bunların
çoğu ile düşüp kalkmak hüsran, ayrı yaşamak ise tercihe şayandır. Razı oldukları şeylerde de görünüşte yaptıkları yaltaklıktır. Kızdıkları zaman, içleri kin ve nefretle doludur. Zamanında kendilerine emniyet edilmediği gibi, yaltaklık anlarında da kendilerinden bir şey beklenmez. Elbiseleri koyun postu, içleri kurttur. Şüpheli şeylerle kati hüküm verir. Gıyabında aleyhinde kusur aramak için seni gözetleyip dururlar. Çekememezliklerinden dolayı, dostlarında şüpheli şeyler araştırırlar. Hiddetli anlarında yüzüne vurmak için, sohbetlerinde durmadan sürçmeler ararlar. İyice denemediğin kimsenin
sohbetine sakın itimad etme. Mutlaka yalnız beraber kalmak üzere onu denemen lazımdır. Vazifeye alındığı, vazifeden atıldığı, zengin ve fakir olduğu zamanlarda onu dene. Yahut onunla yolculuk et veya bir miktar alış-veriş yap yahut da çok muhtaç anında onu dene. Bu hallerinde kendisinden memnun kalırsan
arkadaşlığa, hatta senden büyükse babalığa, küçükse evlatlığa kabul et.
Sayfa 58 - Erkam Yayınları, Cilt IV