ilk DNA diziliminin çubuk grafiklerini ve dijital çıktılarını tararken, insan yaşamını oluşturan dağınık, gelişigüzel yönerge koleksiyonu-nu görebiliyordum. Bazıları bu neredeyse rasgele örüntünün bir mucizenin kanıtı olduğunu iddia etse de, bana göre, bu mantıkla ilerlediğimiz takdirde, doğmayı başarmış tüm canlılar bir mucizeydi ve hepimiz birer mucizeysek o halde hiç kimse mucize sayılmazdı çünkü bu kelime anlamını yitirirdi. Yaşam ya vardı ya da yoktu.