Nilay Turan
@nilay82
Şu anda okuduğu kitap
İnsan
Kendi alevinle yakmaya hazır olmalısın kendini:
Önce kül olmadan nasıl yeni olabilirsin ki?
Zerdüşt Böyle Diyordu
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Hayat
Şimdi de kendi kendime şu lüzumsuz suali soruyorum: Kolay elde
edilmiş bir saadet mi, yoksa insanı yücelten ıstırap mı daha iyidir?
Evet, hangisi daha iyi?
Yalan
— Ne diye geldin, cevap ver! diye bağırdım. Cevap ver bana! Ben
sana niçin geldiğini söyleyeyim iki gözüm. Sana o gün dokunaklı laflar
ettiğim için geldin. Şimdi de şımarıklığından, canın gene "dokunaklı
laflar" duymak istediği için geldin. Ama haberin olsun, seninle o zaman
alay etmiştim. Şimdi de alay ediyorum. Niye ürperiyorsun öyle?
Evet, alay ettim! Evinize benden önce gelenler yemekte beni tahkir etmişlerdi.
Size, onlardan birini, bir subayı dövmek için gelmiştim, ama
olmadı, kaçırdım. Birisinden, gördüğüm hakaretin öcünü almak istiyordum,
karşıma sen çıktın, öfkemi senden aldım, eğlendim seninle.
Beni küçük düşürdüler, ben de aynı şeyi yapmak istedim; beni paçavraya
çevirdiler, ben de kendimi göstereyim dedim... Mesele bundan
ibaret, yoksa sen oraya seni kurtarmak için geldiğimi mi sandın? Böyle
mi düşündün? Böyle mi ha?
Hayat
Bir düşün, burada hayatını ne uğruna mahvediyorsun?
İçtiğin kahveyi ayağına getirdikleri, mideni tıka basa doldurdukları
için mi? Peki, ama sizleri beslemelerinin sebebi ne? Namuslu bir
kızın burada bir lokma bile boğazından geçmez, çünkü neden yemek
verildiğini hemen anlar. Burada daima borçlu olacaksın ve sonuna
kadar, müşteriler senden bıkıp sırt çevirmeye başlayana kadar borcun
tükenmeyecek. Gençliğine güvenme; o gün göz açıp kapayana kadar
gelecek. Burada zaman dörtnala yol alır ve işte o vakit gözünün yaşına
bakmadan seni kapı dışarı ederler. Hem de öyle düpedüz değil; epey
öncesinden, sanki bu ev uğruna gençliğini, sağlığını harcayan, ruhunu
mahveden sen değilmişsin, patronu batırıp, soyup soğana çevirmişsin,
kadıncağızı neredeyse köşe başında avuç açacak hale getirmişsin gibi
davranır, her hareketine mim koymaya, olur olmaz sebeplerle azarlamaya,
en ufak şeyleri başına kakmaya başlarlar. Kimsenin senden
yana çıkacağını da umma; patrona şirin görünmek için hep birlikte seni
gagalarlar, çünkü buradaki herkes, vicdanı, acıma duyguları çoktan silinmiş
birer esirdir. Bu çamura bulanmış mahlûkların hakareti de
dünyanın en adi, en iğrenç hakaretidir. Sağlığını, gençliğini, güzelliğini,
ümitlerini, sahip olduğun her şeyi körü körüne bir sadakatle
buraya verecek, yirmi iki yaşında otuz beş gibi görüneceksin; bir
hastalık kapmamışsan, gene Tanrı’ya şükret. Belki bugün, ağır bir iş
yapmadığını, rahat yaşadığını düşünüyorsun. Halbuki dünyada bundan
daha ağır, daha kahırlı iş yoktur. Bunu düşünmek bile insanın içini
parçalıyor. Buradan kovulduğun zaman da tek bir söz söyleyemez, gık
diyemeden, tam bir suçlu gibi süklüm püklüm gidersin.Önce başka bir eve yerleşirsin, oradan da bir üçüncüsüne; böyle birkaç ev daha
değiştirir ve nihayet Sennaya’ya kadar düşersin. Oradaysa her
Aile
— Yemin ederim kıskanırdım. Elin adamını nasıl öper, onu nasıl öz
babasından fazla sever? Bunu düşünmek bile acı geliyor bana. Tabii
bunlar saçma, sonunda herkes alışır. Fakat bana öyle geliyor ki, onu
evlendirinceye kadar kendim harap olur, isteyenleri bir bir ıskartaya
çıkarırdım. Sonunda kendi sevdiği adama verirdim. Ama kızın gönlünü
kaptırdığı adam, babanın gözüne daima isteklilerin en kötüsü görünür.
Bu hep böyledir. Ailelerin çoğunda bu yüzden anlaşmazlıklar çıkar.