Hayat sizi öyle bir noktaya getiriyor ki, sonunda kendinizi leğen gibi hissediyorsunuz.
Yumuşak gibi görünüyor ama her şekli almıyorsunuz, kolay kırılır sanıyorlar zira çoğu şeyden daha sağlam oluyorsunuz.
Belli bir kapasiteniz olduğunu unutan da ne doldursam bu alır diye bekliyor.
Taşınca da “n’ oldu ki?” diyorlar.
N’ olacaktı ki?