İki Kişiye Bir HikayeEdebiyat
Yemek yerken utanan köylü çok gördüm. Ayıpmış gibi yemek yiyorlardı. Sonra sofrasındaki ıstakozu ağzını açmadan kibarcasına, martıdan daha çabuk tüketen beyler de gördüm. Kibarlığına kibar yiyorlardı: Ağzını şapırdatmadan, yalnız çenelerini oynatarak... Ama o çeneye biraz dikkat etsen korkardın. Ne korkunç şeylerdi. Çene değil makine. Makine değil, değirmen.
Reklam
Puan vermedi·56 syf.·
5 saatte okudu
·2018 58. kitabı
9/10
29 saatte okudu
·2018 57. kitabı
Reşit nasıl ahır kapısına dönüşmüşse, o da muhtarlık odasının kapısına dönüşmüştü artık, ikisi, ellerinde mavzer, karşılıklı yankılanıp duruyorlardı. Kördüler üstelik kapılar gibi, sağırdılar duvarca, taştılar ve bulundukları yerden uzak mı uzaktılar...
Reklam