"Umut gibi umutsuzluğun da acısı bitti. Sabır denilen cezada soğudu yürek. Kalktım yürüdüm elimdeki çaresiz soruyla: İnsan neden hep sona bırakır kendini?"
Varım ama yok gibiyim,
Unutulmuş gibiyim ben,
Görmemezlikten gelinen biri gibiyim,
Bu yüzden herkese uzağım.
İstenmeyişim bu kadar hissettirilmeseydi Belki kendime nefretim,
Bu denli çok olmazdı.
Aslında anlatacak çok şeyim var
Ama anlamayacağınıza emin olduğumdan Susmak işime geliyor.
Anonim