117.
Kişi, kendi birliğini ancak çatışmalar içinde bulabilen varlıktır.
Çatışmaya —kendi kendisiyle çatışmaya— düşmeyen insan, kişi olamaz.
Kişi, kendi kendisiyle çatışandır.
Kişi çatışmadan doğar.
Kendinde ikilik - giderek çokluk— hissetmeyen insan, kişi olamaz:-
"iki kişiyim çünkü ben, çoğalırım da"
Kişi, çatışma-dır.
Sayfa 215
Reklam
Değil mi ki dağınıklığı yeniden yaşamadan yapamıyorum, yaşadığımı düzene dönüştürmeyi denemekten başka seçeneğim yok.
İnsan birden kendi dışına sürüldü mü, anla ki bunalım var.
Ateş, yakabileceği her şeyi yakana dek yanar — ancak o zaman söner...
birinin yokluğuna alışmak, varlığını benimsemekten kolaydı. kimsenin yokluğu, varlığı kadar yaralayamazdı insanı. yok, vardan az acıtırdı.
Reklam