nosthalgia
@nosthalgia
942 okur puanı
Ocak 2018 tarihinde katıldı
bir ingilizce öğretmeninin eğitimci olarak öğrencinin her şeyiyle ilgilenilmesi vazifedir argümanını dinledim: diniyle, ahlakıyla, terbiye ve adabıyla, kültürü ve düşüncesiyle tamamen eğitilmelidir fikrini savunuyordu.
çok anaç, domestik bir yaklaşık hatta bir adım ötesi de toksik. meslekleri kutsallaştırmayı bırakalım, çocukları önce ailelerine ve sonra da kendilerine bırakalım. kimse kimsenin üstüne bu kadar yük yüklememeli. herkes kendi evinin önünü süpürsün. kimsenin temizlik anlayışı birbirine uymak zorunda da değil.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
az evvel yolda yürürken bir şey gördüm: bir kadın bisiklet sürerken aynı anda montunun içinde minik bebeği vardı ve onu uyutuyordu muhtemelen içten iyice sabitlemişti ve aynı zamanda bana da gülümsedi. ilk bakışta çok hoş gözüktü bu, ne büyüleyici masalsı iyilikte bir an dedim içimden. kadının ne kadar dirayetli, güçlü, iradeli, istikrarlı, disiplinli muhtemelen birkaç yere birden yeten multitasker biri olabilmeyi başarması ve bununla mutlu olması ne hoş, mutlu olması yargısına varıyorum çünkü yüzü hala gülüyor.
ancak bir an geçince, bu kadını bunu yapmaya mecbur eden sistemi düşündüm. kadının briden fazla işle bölünmesi, o hava şartları altında bisiklet sürerken bir yandan da bebeğine bakmak zorunda oluşu ve toplumun saçma sapan medeniyet kurallarına uymak için duygularını bastırıp hiç değilse somurtma, hadi o da olmayacaksa gülümsememe hakkını elinden alan topluma kızdım. medeniyet zaten samimiyetsizliktir ancak bu kadarı düşünce bile yordu.
Doublethink is a process of indoctrination in which subjects are expected to simultaneously accept two conflicting beliefs as truth.
doublethinker sayılıyorum george orwell'ın 1984 romanındaki bir kavrama göre. her iki düşünceye aynı anda katılıyorum, dahası destekliyorum da.
Legrandin'in boyunbağı. Kayıp Zamanın Peşinde' de, Marcel denen birinin eseri. Oradaki diğer ünlü kapıcı, Legrandin, iki dünya arasında parçalanmış bir snoptur; düşüp kalktığı dünya ile nüfuz etmek istediği dünya arasında. Dokunaklı bir snop, umuttan acıya, köle ruhluluktan küçümsemeye, boyunbağı en mahrem kararsızlıkların ifadesidir. Örneğin, Combray Meydanı'nda, anlahcının akrabalarını selamlamayı hiç istemezken onlarla karşılaşmak zorunda olduğundan, rüzgara bırakhğı fularının, alışıldık selamlaşmalardan muaf kalmasını sağlayacak melankolik bir ruh halinde olduğunu belirtmesini ister. Onun Proust'unu bilen ama kapıcılardan hiç özel hoşgörü görmemiş olan Pierre Arthens sabırsızlıkla boğazını temizliyor.
Sayfa 25
intihar edenlere rahmet okunmaz deniyor ya, allah'tan taksiratının affını dilemek de allah'ın rahmetine sığınmak değil mi?