Ortalama ama umut vadediyor.
Normalde yazarın kalemini seviyor olmama rağmen bu hikâyeye girmekte oldukça zorlandım. Hatta kitabın büyük bir bölümünde sanki her zaman okuduğum yazarı değil de bambaşka bir yazarı okuyormuşum gibi hissettim.
Bunun en büyük sebebinin çeviri olduğunu düşünüyorum. Kitap boyunca sıkça yazım hatalarına rastladım ve bazı betimlemeler o kadar anlaşılmazdı ki yazarın ne anlatmak istediğini çözmekte zorlandığım yerler oldu. Bu durum okuma deneyimimi ciddi şekilde etkiledi. Özellikle yazarın diğer kitaplarındaki akıcılığı ve anlatım gücünü bildiğim için bu fark daha da belirgin hissedildi.
Hikâye tarafına gelirsek, konu beni çok etkileyen ya da çok özgün bulduğum bir noktaya ulaşamadı. Genel olarak ortalama bir fantastik hikâye hissi verdi. Kötü değil ama beni heyecanlandıran ya da sürekli şaşırtan bir tarafı da olmadı.
Bununla birlikte kitap tamamen başarısız da değil. Hikâye ilerledikçe açılıyor ve özellikle son bölümlerde tempo belirgin şekilde yükseliyor. Benim için kitabın en güçlü kısmı da finale yakın bölümler oldu. Sonlara doğru merak duygusu daha fazla çalışmaya başladı ve devam kitabına dair ilgimi artırmayı başardı.
Sonuç olarak Fırtına ve Öfke benim için yazarın diğer eserlerinin gerisinde kalan bir kitap oldu. Çeviri ve editöryal sorunlar okuma deneyimimi olumsuz etkiledi. Hikâye ise ortalama seviyede kaldı. Yine de son bölümlerde toparlanan ve devamını merak ettirmeyi başaran, okunabilir bir ilk kitaptı.
Küçük bir not: Serinin ikinci kitabında çevirmen değişiyor. İlk kitaptaki sorunların önemli bir kısmının çeviriden kaynaklandığını düşündüğüm için devam kitabına karşı oldukça umutluyum. Belki de bu hikâyenin potansiyelini daha iyi hissedebileceğim kitap asıl bir sonraki kitap olacak.
#morsandıktakiyazılar
Kitap Adı: Yalan Roman
Yazar Adı: Émile Ajar
Çeviri: Roza Hakmen
Sayfa Sayısı: 168
Kitap Türü: Roman
Bu hafta okumak için Yalan Roman adlı kitabı seçtim. Buradaki yerel kütüphanede rastladım, daha önce gözüme takılmamıştı; belli ki yeni gelmiş.
Yazar, farklı bir dille biraz insanları, biraz da kendisini eleştiriyor. Kitap, aidiyet duygusuyla başlayıp, insanın kendini bulma arayışıyla sona eriyor.
Yazara göre dünyada birçok şey oluyor ve herkes, hiçbir şey yapmasa bile, dolaylı ya da doğrudan olan bitenlerden sorumlu.
Émile Ajar'ın çok kendine has bir kalemi var. Düz ve alışılmış anlatımlardan uzak, zaman zaman karmaşanın içinde akıp gidiyor.
Özellikle insanların ‘normal’ ve ‘mış gibi yaşayanlar’ olarak ikiye ayrıldığı bu dünyada, o keskin sınırı çizmesi etkileyici.
Bu kadar spoiler yeter
Kitaptan birkaç alıntı:
Hepimiz birer artıyız.
Aidiyet semptomlarım ne zaman başladı bilmiyorum.
Kendimden kaçmak için her yolu denedim.
Dünya düzenine karşıydım, belki de tüm dünya bana karşıydı.
Zayıf bir bebekti ama verdiği umut kocamandı.
Doktor, kendi ırkıma düşmanım ve kendimden de nefret ediyorum.
Ama umut beni yiyip bitirmeyi sürdürdü.
Dünya yeterince paranoyak olmayan insanlarla dolu.
Çoğu öyküde hep büyümeyi reddeden bir çocuk vardır.
Belki yazmak bana iyi geliyordu; bu sayede uzaklaşıyordum kendimden ve ırkımdan.
Bu tarz kitaplara ara ara şans vermek gerek.
Benden de bir not: Herkes dünyayı sorgular, ama asıl sorgulanması gereken; dünyaya geliş sebebimiz, görevimiz ve öğrenmemiz gerekenlerdir....Aylin Özgür
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Tüm İnsanlık Adına Yazılmış Tam Bir Baş YapıtEdebiyat
GİRİŞ
"Hayat nedir ? Acılar Vadisi. Dünya nedir ? Hissiz insan kalabalığı."
19.yüzyıl Rus edebiyatının en önemli yazarlarından birisi olan Nikolay Gogol, Rusya'nın kokuşmuş bürokrasi sistemini, toplumun gerçek yüzlerini ve devlet yönetiminin eksik yönlerini eleştirel bir bakış açısı ile eserlerinde yer vermektedir. Sadece Rusya'da değil, tüm dünyada edebi saygınlığa sahip olan Gogol, eserlerinde sınıfsal açıdan burjuva insanları yerine sıradan insanlara yer vermiş, böylece her bir okur kitaptaki karakterler ile empati kurarak, kendi günlük hayatı ile özleşleştirmiştir.
Nikolay Gogol, 1809 yılında Ukrayna'nın Soroçinski köyünde dünyaya geldi. Bazı eserlerinin esin kaynaklığını yapan ve yaşadığı coğrafya olan Kazaklar sebebiyle hayatının önemli bir bölümünü burada yaşayarak geçirmiştir. Babası amatör olarak tiyatro oyunları yazıyordu ve Gogol'ün tiyatroya olan ilk deneyimleri babasını izlerken olmuştur. Hayatının ileri safhasında kazak kültürü ve çocuklukta yaşadığı birçok olay vesilesiyle birçok eser yazmış, dünya edebiyatına damgasını vurmuştur. Dünyaca ünlü bazı eserleri şunlardır; Palto, Burun, Portre, Bir Delinin Anı Defteri, Taras Bulba, Müfettiş.
Gogol, hayatının belirli önemli bir zamanında Rusya'nın Petersburg şehrinde geçirmiştir. Burada çeşitli devlet kurumlarında görev yapmış ve en yakın dostu olan yazar Aleksandr Puşkin ile bu şehirde tanışıp beraber edebiyat sohbetleri gerçekleştirmiştir. Eserlerinin bazılarına esin kaynaklığı yapan bu şehir, özellikle yakın dostu Alexandr Puşkin'in Gogol için Ölü Canlar'ı yazma fikri vermesi onun hayatının dönüm noktalarından biri olmuştur.
Gogol eserlerinde hiciv trajik grotesk ve fantastik öyküler ve tiyatro yapıları kaleme almıştır. Gogol'ün eserlerinde en çok kullanıldığı yazım türü olan "Grotesk" dediğimiz edebi
Kan Su Boya
Sosyal medyada görmemle meraklanıp aldığım, fazla bir beklentim olmasa da bayıldığım bir kitap oldu Kan Su Boya. Kitabımız kadın bir ressam olan Artemisia Gentileschi'nin hayatını şiir formatında bir olay örgüsü ile anlatıyor. Dili oldukça farklı ancak çok hoşuma gittiğini söylemek isterim.
Artemisia döneminin koşullarından, kadınların durmaksızın hor görülmesinden kaynaklı olarak bir sürü zorlukla karşı karşıya geliyor ve kitap boyunca biz babasının atölyesinde ressamlığa başlayan Artemisia'nın hayatının ilerleyişini, kendi eserleriyle var olmaya çalışma çabasını okuyoruz. Sürekli kendini geliştirmeye olan isteği, üretmeye olan arzusu ve kararlı yapısı o kadar etkileyiciydi ki Artemisia'nın karakterine imrenmemek mümkün değil diye düşünüyorum.
Bir uyarı geçmek isterim: Artemisia'nın başına gelenler oldukça ağır ve bazı okurları etkileyebilecek, tetikleyebilecek şeyler. Bu sebeple okumadan önce kısa bir araştırma yaparak okuyup okumama konusunda karar vermenizi öneririm çünkü travmatik şeyler geçiyor başından. Ayrıca küçük yaştaki okurların okumaması taraftarı olduğumu da belirtmek isterim.
Ufak bir not: Daha sonrasında ressamın hayatını daha detaylı öğrenebilmek için bazı podcastler dinledim ve kitapta bazı noktaların kurgusallaştırılmış olduğunu fark ettim. Dolayısıyla bitirdikten sonra başka kaynaklardan da Artemisia Gentileschi hakkında bilgileri araştırmanızı, ve en önemlisi de eserlerini inceleyen videoları izlemenizi kesinlikle öneriyorum. Bambaşka bakış açıları, farklı farklı detaylarla resmetmiş eserlerini.
Çocuk Edebiyatı
Karne Oyunu
Kitabı okuduktan sonra üzerine zaten fazlaca düşündüğümüz eğitim sistemimizi ve ölçme değerlendirme biçimimizi tekrar sorgulayacağız…
Nora,aslında çok zeki bir öğrenci fakat bunu kimsenin bilmesini istemiyor.Karne zamanı kötü notları herkesi şaşırtırken onu şaşırtmıyor.Çünkü bilerek kötü not alıyor.Bunu yapmasının altında kendince sebepleri var,daha doğrusu bir planı…Tabi bu planı hayata geçirmek o kadar kolay değil.Bakalım Nora amacına ulaşabilecek mi?
Merakla ve büyük keyifle okudum.Andrew Clements’in kitaplarındaki çocukların başkaldırısını seviyorum sanırım
Listenize hemen ekleyiniz
10 yaş ve üzeri
Bir Ömür Nasıl Yaşanır?
Kitap, klasik bir kişisel gelişim metninden çok, hayatı daha bilinçli kurmaya dair sohbet gibi ilerliyor. Özellikle kültür, zaman yönetimi, merak ve kendini geliştirme üzerine not alınacak çok bölüm var.