Cesurlar'ın korkusuz olduklarını sanıyordum. En azından öyle görünmeye çalışıyorlar. Ama belki korkusuz olmak sandığım şey, korkunun kontrol altında tutulmasıdır
"Yüksekten korkuyorsun," diyorum. "Cesurluk yerleşkesinde nasıl yaşayabiliyorsun?"
"Korkularıma aldırmıyorum." diyor. "Karar verdikten sonra korkularımı yok sayıyorum."
Bir an ona bakıyorum. Kendimi tutamıyorum. Benim için korkmamakla onun yaptığı gibi korkmuyormuş gibi davranmak arasında büyük fark var.