Opriçnik'in Bir GünüRus Edebiyatı
Yıl 1565. Korkunç Ivan adıyla bilinen IV. Ivan, Opriçnina adıyla anılan baskıcı ve acımasız politikasını devreye soktu. Bu politikanın hedefi her türlü muhalefeti gözünün yaşına bakmadan bastırmayı esas almaktaydı. Tabi bu programı uygulamak için Çar’a koşulsuz bağlı, gözü kara, emirleri sorgusuz yerine getiren bir ekip gerekliydi. Korkunç Ivan en az kendisi kadar korkunç olan bu teşkilatı kurdu: Opriçnik…bu teşkilatın amacı çok netti: Ivan’ın emri altında muhalifleri baskılamak, hüküdarın iradesini uygulamak ve siyasi kontrolü sağlamak. Bu amaçlar uğruna yapmadıkları vahşet kalmadı. En korkuncu 1570 yılında yaşandı. Novgorod halkı Çar’a komplo kurmakla suçlandı ve Çar bu şehri dümdüz etti. Halkı öldürüldü, malları yağmalandı. Ancak asıl hedef Boyar denilen feodal beylerdi. Ivan bu güruhu her daim kendi iktidarına karşı bir tehdit olarak görmüştü. Opriçnina politikası bu kısım üzerine epey yüklendi. Sonuç olarak toprak ağaları bu döenmde oldukça zayıflamıştı. Opriçnina 1572 yılında aniden son buldu ancak yaratığı terör ve korku uzun süreler unutulamadı…
Opriçnik’in Bir Günü 16.Yüzyılda yaşanan bu terör dönemini günümüze taşımış. Başta yine güçlü ve acımasız bir Çar var. Yine muhalefetin tamamen bakılanması lazım. Ve yine Çar baskıcı poltikalarını uygulamak için Opriçnik teşkilatını görevlendirmiş.
Günümü Opriçnik’leri de 16. Yüzyıl meslektaşları ile aynı kafa yapısında. Koşulsuz itaat, acıma hissinin tamamen bir kenar bırakılması, sorgusuz cinayetler. Kurbanlar ise yine Çar’a rakip olabilecek üst düzey insanlar. Opriçnik’ler kurbanlarını öldürmekle kalmayıp onlara ait ne varsa yakmaktadırlar. Eşleri de bu vahşetten kurtulamamakta, tecavüze uğramaktadırlar. Bu eylemler Opriçnik’ler için lafı edilmeyen, sıradan faaliyetlerdir. Herhangi bir vicdan azabı hissetmezler. Çeşitli
Opriçnik’in Bir Günü 16.Yüzyılda yaşanan bu terör dönemini günümüze taşımış. Başta yine güçlü ve acımasız bir Çar var. Yine muhalefetin tamamen bakılanması lazım. Ve yine Çar baskıcı poltikalarını uygulamak için Opriçnik teşkilatını görevlendirmiş.
Günümü Opriçnik’leri de 16. Yüzyıl meslektaşları ile aynı kafa yapısında. Koşulsuz itaat, acıma hissinin tamamen bir kenar bırakılması, sorgusuz cinayetler. Kurbanlar ise yine Çar’a rakip olabilecek üst düzey insanlar. Opriçnik’ler kurbanlarını öldürmekle kalmayıp onlara ait ne varsa yakmaktadırlar. Eşleri de bu vahşetten kurtulamamakta, tecavüze uğramaktadırlar. Bu eylemler Opriçnik’ler için lafı edilmeyen, sıradan faaliyetlerdir. Herhangi bir vicdan azabı hissetmezler. ÇeşitliCut·282 syf.·1000Kitap
9/10
2023 42. kitabı
Maksim Gorki'nin otobiyografik üçlemesinin ilk kitabıdır ve 1913 yılında yayımlanmıştır. Bu eser, Gorki'nin çocukluk yıllarını anlattığı, hem kişisel hem de toplumsal bir hikayedir. Kitap, yazarın zorlu çocukluğunu, aile ilişkilerini ve Rusya'nın toplumsal yapısını gerçekçi ve anlaşılır bir dille anlatıyor.
Yazar çocukluk yıllarını anlatır. Yazar, bu dönemde yaşadığı zorlukları, aile içi çatışmaları ve toplumsal eşitsizlikleri gözler önüne serer. Aleksey (Gorki'nin gerçek adı) henüz küçük bir çocukken babasının ölümüyle başlar. Annesi Varvara, Aleksey'i alarak kendi ailesinin yanına, Nijni Novgorod'a taşınır. Burada, dedesi Vasili Kaşirin ve büyükannesi Akulina ile yaşamaya başlarlar. Dede Vasili Kaşirin, sert ve otoriter bir adamdır. Aile içinde sık sık kavgalar yaşanır. Özellikle amcalar (Mihail ve Yakov) arasındaki çekişmeler, evin atmosferini gerginleştirir. Büyükanne Akulina ise sevgi dolu ve merhametli bir kadındır. Aleksey'e destek olur ve onu korur. Aile, yoksulluk içinde yaşar. Dede, bir boyahane işletir, ancak işler iyi gitmez. Aile, sürekli maddi sıkıntılarla boğuşur. Aleksey, bu yoksulluk içinde büyürken, hayatta kalma mücadelesi verir. Aleksey, okula başlar, ancak okul hayatı da sorunludur. Yoksulluk ve aile içi çatışmalar, onun eğitimini olumsuz etkiler. Buna rağmen, Aleksey okumaya ve öğrenmeye meraklıdır. Büyükanne ve diğer insanların anlattığı hikayeler, onun hayal gücünü besler.
Annesi Varvara, yeniden evlenir. Ancak bu evlilik mutlu olmaz. Üvey babası, Aleksey'e kötü davranır. Annesi, zamanla hastalanır ve ölür. Aleksey, tamamen yalnız kalır. Dede Vasili, işlerinin bozulması ve aile içi çatışmalar nedeniyle çöker. Aleksey, artık dede evinde kalamayacağını anlar. Roman, Aleksey'in dede evinden ayrılıp kendi hayatını kurmaya çalışmasıyla sona erer.
Reklam
Puan vermedi
Merhaba arkadaşlar
Maksim Gorki 'nin
Çocukluğum
Ekmeğimi Kazanırken
Benim Üniversitelerim
Üçlemesinin ilki Çocukluğum ile geldim.
Asıl adı Aleksey Maksimoviç Peşkov olan yazar, Nijni Novgorod'da doğdu.
Otobiyografik bir eser olan bu üçleme Rus tarihinin önemli bir dönemine ışık tutar.
.
Gorki babasını küçük yaşta kaybeder. Dedesi ve ninesi ile birlikte yaşar. Annesi ikinci eviililğini yaptığı için aileden ayrı yaşar. Dede çok huysuz biridir, Gorki 'nin annesi Varvara oğlunu yanına almak istese de dede buna müsaade etmez.
.
Aleksey bu sıkıntılı çocukluk yıllarında aile içi miras kavgalarına, şiddeti , bitmeyen sorunlarla gündelik hayatın içinde herkesin birbirine düşman olan bu ailenin içinde yaşamaya çalışır.
.
"Hüzün ve sevinç, insanların içinde yan yana ,neredeyse birbirinden ayrılmayacak gibidir; fark edilmesi zor, akıl almaz bir hızla birbirlerinin yerini alırlar. "
.
"Kendi kendinin patronu olmayı öğren, kimsenin etkisi altında kalma! Sessiz...sakin...ama inatla yaşa! Herkesi dinle, ama senin için en iyisi neyse onu yap..."
Maksim Gorki, gerçek adıyla Aleksey Maksimoviç Peşkov'dur. Acı anlamına gelen "Gorki" lakabını kullanmıştır. Kitap 19. yy Rusya'sını anlatmaktadır. Otobiyografik roman özelliğindedir ve üçleme kitabindan ilkidir. Kitap Aleksey'in babasının ve erkek kardeşinin ölümü ile başlar. Aleksey yaşadığı acının farkında değildir. Ninesi Aleksey ve annesini alıp Novgorod'a götürür. Burada akrabaları ile beraber yaşarlar. Ninesi iyi, dedesi ise baskıcı bir insandır. Aleksey, iyi- kötü mutluluk-nefret arasında hep dolaşmıştır. Ev içerisinde kin, öfke, şiddet, mutsuzluk vardı Aleksey bunları ninesinden masallar dinleyerek atlatmaya çalışıyordu. Ev ve içinde yaşanılanlar dönemin Rusya'sını andırır niteliktedir. Aleksey, akrabalarinda ve komşularında ekonomik sıkıntıları, yoksulluğu, işçilerin yaşadığı fiziksel sorunları, aç gözlülüğü, duyarsızlığı, insan değerinin olmayışını gördü. Romanın sonlarindan itibaren iş hayatına atıldığı görülüyor. Ataerkil aile yapısı ve dönemin zorlu şartları onu erkenden olgunlaştırmıştı. Kitap başlığı çocukluğum olsa da ne yazık ki çocukluğunu tam anlamıyla yaşayamamıştır. Ek olarak yıllardır Rus toplumunda süregelen toprak paylaşımı, drahoma geleneği, Napolyon Savaşları'ndan dolayı esir düşen Fransiz subayları, toprak köleliğinde çalışanlar, baskıcı memurlar, burjuvalar, aristokratlar ve köylü-işçi farkı kitapta geçmektedir. Rusya'nın savaşlardan dolayı yoksullaşması ve aileye-köylüye fiziksel ve ruhsal olumsuz etkilerini anlamak Gorki'nin çocukluğuna bakmak için okunmalıdır. Duygu yoğunluğu ve betimlemeler kitapta çokça vardır.
Çocukluğum, Maksim Gorki'nin otobiyografi üçlemesinin ilk kitabı. Gorki ile tanışma kitabım, Ana eseriydi ve en sevdiğim klasikler arasında yerini alıyor. O eserde kaleminin akıcı ve kurgusunun tam oturduğu bir eser olarak tanımlayabilirim. Gorki'nin diğer eserlerini de merak ettiren bir eserdi.
Gelelim Çocukluğum eserine, Gorki, nakliyecilik yapan babasını 5 yaşındayken kaybeder, annesi ve anneannesiyle doğum yeri olan Nijni Novgorod'a döner. Anneannesi ve büyük babası tarafından Nijniy Novgorod'da büyütülür. Annesinin birçok kez bırakıp gitmesi, annesiyle iletişimi, bağını oldukça sınırlar. Onun yerine masalları ile büyüdüğü anneannesinin, üzerinde çok büyük etkisi vardır. Hem annesş hem babası olmuş diyebiliriz. Anneannesi çocukluğunu kaplamaktadır. Gorki yalnızca birkaç ay okula gidebilmiştir. 8 yaşında çalışmaya başlamak zorunda kalmıştır, bu sayede Rus işçi sınıfının yaşamını yakından tanıdığını bir döneme geçer.Ve bu tanışması eserlerine de oldukça iyi bir şekilde yansıtacaktır.
Çocukluğunun bu kadar yıpratıcı ve çok karmaşık geçmesi gerçekten okurken yorucuydu, okurken birlikteymiş hissiyatını verebilmiş. miş-mış ların bu kadar etkiliyse yaşamak ne kadar zordu ancak yaşayanın bileceği bir his. En sevdiğim bölümler Gorki'nin de olduğu gibi anneannesiyle geçirdiği zamanlardı. Anneannesi'nin okula gitmemesine rağmen kendini geliştiren bir insan olduğunu fark edebiliyoruz. Farklı inançlar, tanrılar ile büyütülmesi onun inanç konusunda da farklı izlenimler bıraktığını görebiliyoruz.
Maksim Gorki'yi yakından tanımak istiyorsanız üçlemeyi tavsiye edebilirim, çocukluğunun derinlerine gidip birde gençliğinin neler kattığını görmek için sabırsızlanıyorum açıkçası.
Puan vermedi
* Mektuplar|Maxsim Gorky
* Asıl adı Aleksey Peşkov olan Maksim Gorki(1868-1936) dünya çapındaki yazarların arasında, geriye en zengin mektup koleksiyonu bırakmış bir kimsedir. Değişik kişilere yazdığı mektupların sayısı 20.000’i bulmaktadır. Gorki’nin, aldığı cevaplar da bu rakkamdan aşağı değil, belki daha fazladır. Konstantin Fedin’in kesinlikle bildirdiğine göre, Gorki, sadece Sovyet yazarlarından 13.000 mektup almıştır. Bu kitapta ünlü yazarın Tolstoy, Çekof, Bunin, Şalyapin gibi ünlü Rus sanatçılarına yazdığı mektuplardan başka, Shaw, H. G. Wells, Knut Hamsun, Upton Sinclair, Stefan Zweig, Romain Rolland, Lenin gibi ünlü kişilere de yazdığı mektuplardan örnekler bulacaksınız.
* Peki kimdir bu Maxim Groky?
* "Toplumcu Gerçekçilik" akımının öncülerinden olan ve 1868'de Novgorod'da doğan Maksim Gorki, Rusya'daki sosyalist devrimin en önemli yazarlarındandır.
* Köylü bir ailenin çocuğu olarak dünyaya gelen Gorki, zorlu bir gençlik dönemi geçirmiştir. Anneannesi ve büyükbabası tarafından büyütülen, çocuk yaşta çalışmaya başlayan Gorki, işçilerin sorunlarını bizzat yaşayarak öğrenmiştir.
* Bir gemide bulaşıkçılık yaparken okuma merakına kapılan sanatçı, yoksullukla ve acıyla dolu bir hayat sürdüğü için Rusça'da "acı" anlamına gelen "Gorki" takma adını almıştır.
* Maksim Gorki'nin en büyük özelliği, işçi sınıfının sorunlarını başarıyla dile getirmesi ve bunu açık, içten bir dille yapmasıdır.
* Toplumcu gerçekçi romanın kurucusu olarak kabul edilmektedir.
* Betimlemelerdeki ustalığıyla keskin bir gözlemci olduğunu ortaya koymuş ve eserlerine bu gözlemlerini başarıyla yansıtmıştır.
* "Ana" adlı romanını Rus Devrimi'ne adamıştır.
Reklam
Reklam