Şimdi tek başına. Göz alıcı akşam ışığında, yeni yapıların duru, pırıl pırıl, dev cam duvarları yerden sanki bir ezgi gibi yükseliyor, batmakta olan güneş, duvarları karşı yönden yükselen gecenin mor karanlığı üstünde, meydan okurcasına ışıtıyor, titreştiriyor. Yorgunluktan bitseler, kan ter içinde de olsalar, “Evet, yarın,yarın” diyerek bu acılı dünyanın itici gücünü, öncülerini oluşturanların direnen umutlarını açığa vuruyorlar.