nurşevin
@nuit
istanbul
65 okur puanı
Ekim 2017 tarihinde katıldı
gerçekten, dünyanın dışındayız. artık çıt yok. sezgi yeteneğim kayboldu. ah! şatom, saksonyam, söğüt ağaçlarım! akşamlar, sabahlar, geceler, gündüzler... ne kadar yorgunum!
Reklam
birth me all over again
burn me and the tree
next summer's sun
midwinter guarantee
evet, kendini yetiştirmek bir bakımdan iyiydi; insanın bazı şeyleri sıfırdan başarması, son derece güçlendirici bir deneyim olabiliyordu. öte yandan bu yalnız yürünen bir yoldu ve bazen gecenin karanlığında, charles yıllar önce soğumuş olan o sıcak kalbin özlemini duyuyordu.
hemen hepimiz sabahtan, dünyayı avucumuzda tutarak, yüreğimiz aşka susamış olarak yola çıkarız; sonra, acı deneylerden geçtiğimiz, insanlara, olaylara karıştığımız zaman, farkına bile varmadan, her şey yavaş yavaş küçülür, yığın yığın küller arasında azıcık altın buluruz. işte yaşam! olduğu gibi yaşam: büyük savlar, küçük gerçekler.
belki de ancak şüphe edebilen, çaresizliğe düşebilen insan, büyük ve fevkalade şeyler yaratabilir.
Sayfa 37
