Nurşah Yiğit
@nursahyigit
Körlüğü sosyolojik olarak ele alan yazar, gözlerin körelmesinden insanlığın körelmesine doğru adım adım ilerleyen bir distopya yaratıyor. Siyah olarak değil, bir süt denizinde yüzüyormuşçasına beyaz bir körlüğü anlatıyor. Epidemi olarak başlayıp, pandemi olarak ilerleyen bir salgın şeklinde hem de. Ayrıca gören gözler için inşa edilmiş bu dünyada hayatta kalmak içinde ne kadar yozlaşılabileceğini güzel anlatmış. Körlük felaketini kullanıp sistem eleştirmeye de bir selam çakıyor.
Gördüğümüz için bazı sınırlarımız olduğunu, bu sınırları ise böyle bir felaketti bile bahane ederek rahatlıkla aşabileceğimiz ele alınıyor. Yani görürken görmezden geldiğimiz bütün çirkinliklerin bahane olduğunu, fırsat kolladığımızı anlatıyor.
Kitapta kadınlara ayrıca bir değer veriliyor. Annelik ve kadınlık duyguları güzel anlatılmış. Rahatsız edici olaylar da olsa kitapta. Sanki kadınlar ve annelere olan inancından geleceğe bir umutla bakıyor izlenimi var yazarın.
Kitabı hala çağımızın salgınının karantinasında okuduğum içinde ara ara benzerlik kurmam kolay oldu. Orda da karantina da başına buyruklar var bizde de en basitinden. Modern karantinayı hemen hemen doğru tahmin edebilmiş yazar. En azından hazırlıksız yakalanacağımız kısmını.
Anlatım olarak yalın ve akıcı. Bana biraz şiirsel bir anlatım da geldi. Çeviri olarak da beğendiğim bir kitap oldu.
Bir de bu kitaptan ilham aldığını düşündüğüm tabi 1-2 dizi var. Bunlardan birisi tabi ki “SEE” oldu. Bu işin yüzyıllar sonrasını anlatıyor gibi daha çok. Bir de “Walking Dead” benziyor gibi geldi. Sosyolojik olarak çok benzettim birbirine. Ama o çok kötü son sezonları değil kaliteli ilk sezonları benziyor. Bir de “Daredevil” demek isterdim ama Ninja bir kör yoktu maalesef kitapta.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Düğmenin yerini fermuar alır...
Bu alıntın aslında kitabın temel mantığını anlatıyor. Kitaplardan, daha doğrusu kağıt üzerinden alınan bilgiden, görsel ve işitsel bilgiye giden bilgi evrimini anlatıyor kitap.
Kitap okumanın yasak olduğu hatta kitapların yakıldığı bir gelecekte konumuz. Olay şu; eğer siz sadece görür ve işitirseniz, ne görür ve işitirseniz ona inanırsınız. Nitekim çok doğru bir kurgu. Şöyle ki kitaplar size gösteremez nasıl olduğunu anlatır siz ona göre hayal gücünüzle görseli görür ve en önemlisi tamamlarsınız. Videolar öyle değildir ama ne gösterilmek isterse onu gösterir size, sizin de bir şey düşünmenize gerek kalmaz. Büyük olasılıkla da zamanla başka şeyleri de düşünmezsiniz. (bkz: gündüz kuşağı izleyicisi)
Neyse kitaba dönelim, tabi bu bilgi evrim olayını ütopya gibi gösterip, okuyucunun distopya olarak görmesine dayalı bir anlatım var. İşte bu kısımda kitabı bir çok kişi gibi bende 1984'e benzetiyorum.
Kitap gelecekten bahsediyor ve yazıldığı tarihe bakarsak da doğru bir öngörü sağlamış. bunun en basit örneği internet kitlesi bloglardan, videolara kayıyor iyice. Youtube dolayısıyla bunun en iyi göstergesi.
Çevirmen olaraksa, Dost Körpe çevirisini hiç beğenmedim daha güzel çevirilere yönelirseniz çok seveceğiniz bir kitap olacaktır.
Bir de güzel bir not: kağıdın yanma sıcaklık: fahrenheit 451.
Her masalın altında bir gerçek vardır; lakin mutlu bitecek diye bir şey yoktur.
George Orwell masalsı bir üslupla eserini yazmış. Üslup masalsı, eleştiriler ise çok ağır ve nettir. Eleştirdiği ise "Stalinizm" ve "Sosyalizm". Peki siyaset gibi karışık ve derin bir konuyu masalsı anlatmak neden? Cevap aslında gözler önünde; "Stalinizm" ve "Sosyalizm" o kadar basit, sığ ve hayal kırıklığıdır gözünde.
Kitap ilk bakışta domuzları eleştiriliyor gibi görünse de aslında dolaylı da olsa koyunlar ve bu düzüne inanan bütün hayvanları eleştiriliyor.
Son olarak hatırlatmakta fayda var; Orwell bu eseri ve 1984 eserinin yazmadan önce Sosyalizme inanan biriydi, Sosyalist Rusya'ya gidene kadar. Eserleri yazarken, ben yandım, siz yanmayın der gibi yani.
Bir kitap nasıl bu kadar akıcı olur şaşkınlığında kendimi son sayfasında buldum. Hani minimalist yaşam tarzı derler ya, bu kitapta minimalist bir anlatım tarzına sahip. Size o an ne anlatacaksa onu anlatıyor, betimlemelerle uzatıp heyecanlandırmak yerine olayın içine atıp "buyrun sizde yaşayın" diyor.
Kitabın yalınlığına şöyle son bir örnek vereyim; masal anlatmamı isteyen yeğenime (6) bu kitabı anlatabilirim ama tabi ki daha hoş çocuk masallarını anlatmayı tercih ediyorum yinede.
Kitabın bu kadar yalınlığını överken benimde incelemeyi uzun tutmam abes kaçar :)
"Madem maymundan geliyoruz, şimdi ki maymunlar neden insan olmuyor" düşüncesinde ki arkadaşlar bu kitabı okumadan önce biraz daha araştırıp öyle bu kitabı okursanız daha yararlı olacaktır. Çünkü kitapta fiziksel ve bireysel evrimden daha çok zihinsel ve toplumsal evrim üzerinde durulmuş. Kitabın savunduğu fikirde zaten evrimin toplumsal oluşudur.
Aslında internette çok rahatça ulaşabileceğiniz bilgileri derleyip toplamış ve bir annenin çocuğuna anlatırcasına yalın bir şekilde anlatılmış. Bu anlatımı da örneklerle ve bilimsel makalelerle güçlendirmiş. Önce size bir bilgi veriyor, sonra bunun karşıtını savunmaya başlıyor. Yazar kitapta aslında bir münazara da düzenliyor.
Kitapta verdiği örnekler rahatsız edici olabilir. Lakin siz rahatsız oluyorsunuz diye gerçekler değişecek değildir.
Kitapta benim en çok hoşuma giden bölüm ise; bir bitkinin, buğdayın, bizi doğamıza aykırı şekilde nasıl evrimleşmeye zorladığıdır.
