Yaşamda bazı savaşlar sessizce kaybedilmek için vardır
çünkü bazı kayıplar, bizi kurtarır.
Her şey, savaşmaya değmiyor.
Her tartışma seni büyütmüyor, her mücadele seni
yüceltmiyor, her yara seni olgunlaştırmıyor.
Bazı savaşlar seni yalnızca tüketiyor.
Bazı mücadeleleri kazansan bile kaybedersin, çünkü o savaşta en değerli şeyini, iç huzurunu bırakmışsındır.
İşte o an, insan gerçekten büyümeye başlıyor.
Çünkü olgunluk, savaşmayı değil, hangi savaşın savaşılmaya değdiğini bilmekle başlıyor.
Bazen birinin seni yanlış anlamasına izin vermek, kendini anlatmaya çalışmaktan daha değerli.
Bazen sessiz kalmak, haklı olduğunu kanıtlamaktan daha onurlu.
Ruhu kirleten bir zaferdense, o mücadeleye girmemek daha akıllıca. Ve dünya filozoflarının ortak bir dilde söylediği gibi:
Insan çoğu zaman savaşarak değil, susarak ve çekilerek kazanır. Toplum bize sürekli savaşmayı öğretiyor: Kendini kanıtla, pes etme, diren, mücadele et... Ama kimse şunu öğretmiyor: Her savaş seni yüceltmez.
O yüzden kiminle, neyle ve neden savaştığını fark et...
Neyi seversen o olursun
Sevgi simyadir.
Asla yanlış şeyi sevme
Çünkü seni dönüştürecektir.
Hiçbir şey seygi kadar dönüştürücü değildir.
Seni daha yükseklere
doruklara kadar çıkarabilecek bir şeyi sev
senin ötende bir şeyi sev.
Osho