☾☆ Halil ☾
@o1deli02
☾☆
Ya başkasını seversem?
İnan o zaman seni hayatım boyunca affetmem!
#245904755
#238320057
55 okur puanı
Şubat 2024 tarihinde katıldı
Görev duygusu mu, yoksa sevdiği kadına duyduğu aşk mı kazanacak?İnceleme
Öncelikle belirtmeliyim ki, kitap çok akıcı gidiyor. Zaten sayfa sayısı sebebiyle de (50), çıtır çerez denilebilecek bir kitap. 
Stefan Zweig'i tanıyan ve okuyan herkes şunu çok iyi bilir ki; onun bu kadar tanınmasının ve kitaplarının da dünyada bu kadar çok okunmasının en önemli iki sebebi; yazdığı kitapların genelde ince ve içeriğinin de akıcı olmasıdır.
Tekrar kitaba dönecek olursak :
Savaş karşıtı görüşleriyle tanınan Zweig, I. Dünya Savaşı boyunca bu görüşlerini yaymayı kendine misyon edinmiş bir abimizdir. Mecburiyet isimli eserini de, tam olarak bu amaç ve hedef doğrultusunda yazmış zaten. Savaşa dair birçok duygu ve düşüncesini, bu kitap aracılığıyla okuyucuya aktarmak istemiş.
Kitabın ismi önce "Firari" olarak düşünülmüş, lâkin daha sonra vazgeçilip "Mecburiyet" adı altında piyasaya sürülmüştür. Her ne kadar kitap çok akıcı gitse de benim gibi milliyetçiliği ve militarizmi benimsemiş, ve içselleştirmiş kişiler için 48 sayfayı bitirmek, o kadar da kolay olmadı, olmuyor gerçekten. Zira Zweig'in öne sürmüş olduğu savaş karşıtı tezler, "Vatan", "Bayrak", "Millet", "Devlet", "Ülke" ve "Vefa" kavramlarını bilen ve içselleştiren kişiler için çok basit bir şekilde çürütülebilecek tezler. Zaten tam da bu sebeple 48 sayfayı bitirmek bana zor geldi.. Yoksa kitap çok akıcı ilerliyor.
Kitap, ülkesi ve milleti 1. Dünya Savaşı gibi ciddi bir savaşın ortasındayken, İçviçre'ye kaçan bir adamın hikayesini konu edinir.
DİKKAT! : BURADAN SONRASI "SPOİLER İÇERİR!"
Ana karakterimiz olan Ferdinand, ülkesinin içinde bulunduğu savaş sebebiyle silah altına girmesi gerekirken, savaş karşıtı görüşleri ve karısına duyduğu sevgi ve bağlılık sebebiyle İsviçre'ye kaçar. Kendisi İsviçre'ye kaçar kaçmasına ama, aklı sürekli ülkesinde ve yaptığının ne kadar doğru olup olmadığındadır. Kendi
Stefan Zweig'i tanıyan ve okuyan herkes şunu çok iyi bilir ki; onun bu kadar tanınmasının ve kitaplarının da dünyada bu kadar çok okunmasının en önemli iki sebebi; yazdığı kitapların genelde ince ve içeriğinin de akıcı olmasıdır.
Tekrar kitaba dönecek olursak :
Savaş karşıtı görüşleriyle tanınan Zweig, I. Dünya Savaşı boyunca bu görüşlerini yaymayı kendine misyon edinmiş bir abimizdir. Mecburiyet isimli eserini de, tam olarak bu amaç ve hedef doğrultusunda yazmış zaten. Savaşa dair birçok duygu ve düşüncesini, bu kitap aracılığıyla okuyucuya aktarmak istemiş.
Kitabın ismi önce "Firari" olarak düşünülmüş, lâkin daha sonra vazgeçilip "Mecburiyet" adı altında piyasaya sürülmüştür. Her ne kadar kitap çok akıcı gitse de benim gibi milliyetçiliği ve militarizmi benimsemiş, ve içselleştirmiş kişiler için 48 sayfayı bitirmek, o kadar da kolay olmadı, olmuyor gerçekten. Zira Zweig'in öne sürmüş olduğu savaş karşıtı tezler, "Vatan", "Bayrak", "Millet", "Devlet", "Ülke" ve "Vefa" kavramlarını bilen ve içselleştiren kişiler için çok basit bir şekilde çürütülebilecek tezler. Zaten tam da bu sebeple 48 sayfayı bitirmek bana zor geldi.. Yoksa kitap çok akıcı ilerliyor.
Kitap, ülkesi ve milleti 1. Dünya Savaşı gibi ciddi bir savaşın ortasındayken, İçviçre'ye kaçan bir adamın hikayesini konu edinir.
DİKKAT! : BURADAN SONRASI "SPOİLER İÇERİR!"
Ana karakterimiz olan Ferdinand, ülkesinin içinde bulunduğu savaş sebebiyle silah altına girmesi gerekirken, savaş karşıtı görüşleri ve karısına duyduğu sevgi ve bağlılık sebebiyle İsviçre'ye kaçar. Kendisi İsviçre'ye kaçar kaçmasına ama, aklı sürekli ülkesinde ve yaptığının ne kadar doğru olup olmadığındadır. Kendi
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Osmanlı'nın Bahtı Kara Hükümdarı: Sultan Abdülaziz (Spoiler İçerir!)Araştırma-İnceleme Tarih
6 asırlık bir devlet olması sebebiyle, Osmanlı tarihinde üzülecek birçok hadise vardır.. lâkin 2 hadise vardır ki, insan düşündükçe kendine yediremez;
1) Genç Osman'ın KATLEDİLMESİ
2) Sultan Abdülaziz CİNAYETİ
Bu iki hadise, Osmanlı tarihinin en acı olaylarıdır. Hakan ve Halife sıfatını taşıyan hükümdarların KATLEDİLMESİ.. özellikle de kanını akıtarak katletmek.. bu Türk için izahı olmayan bir İHANETTİR!
VE İHANETİ YAPAN KİM OLURSA OLSUN, YAPTIĞI BU İHANETİN BEDELİNİ MUTLAKA ÖDER.
Kitaba gelecek olursak:
Kitap, önce Sultan Abdulaziz dönemini kısaca, ama güzel bir şekilde anlatır; Sultan Abdülaziz dönemini ve durumunu, hem Osmanlı'nın, hem de diğer imparatorlukların askeri ve siyasi gücünü, nüfus durumunu, orduların durumunu, ulaşım ağlarını vs vs..
Bu kısım bittikten sonra, asıl konuya geçer; Sultan Abdülaziz'e yapılan DARBE süreci ve nasıl yapıldığı, Abdülaziz'in KATLEDİLMESİ, Sultan 2. Abdülhamid'in bu konu için yaptıkları ve yaptırdıkları..
Enteresandır; bir tarih kitabı olmasına rağmen, çok akıcı bir dili ve üslubu var. Eksi tarafı; Yılmaz Öztuna, konuyu anlatıp yorumu bize bırakmak yerine, hem anlatıp hem de yorumluyor. Belki bu, onun hanesine eksi olarak yazılabilir. "Belki" diyorum, zira zaman zaman fikrini ve hangi açıdan baktığını belirtmesi faydalı da olabiliyor. Zaman zaman tarafsızlıktan uzaklaşsa da, asla "tamamen objektiflikten uzaklaşmış" diyemeyiz. Bence çizgisi güzel. Bazen ara ara bazı şeylerin tekrar ettiği de oluyor. Ama ne göze batıyor, ne de kitabın mahiyetine zarar veriyor. Aksine, okuyucunun bu kadar derin bir konuyu çok daha iyi ve kolay anlamasına ve daha iyi aklında kalmasına vesile oluyor. Bu sebeple bu durum bana göre bir "-" değil, tam tersine bir "+"'dır.
Darbe öncesi, içte ve dıştaki mevcut siyasi durumumuz ve duruşumuz; Sultan
Asil ve aziz Ruhu Şad Olsun.. (Spoiler İçerir!)Osmanlı
Eskiden Cumhurbaşkanlığı Sözcüsü olarak görev yapan, 2023 genel seçimleri sonrasında yapılan kabine değişikliğiyle beraber Milli İstihbarat Teşkilatı'nın başına getirilen İbrahim Kalın'ın, okunmasını en çok tavsiye ettiği kitapların başında geliyordu "Buhranlarımız" kitabı. Ben de onun tavsiyesi üzerine almıştım. İyi ki de almışım..
Elbette eser hakkında sizi bilgilendireceğim, lâkin ondan önce size Said Halim Paşa'yı biraz da olsa tanıtmak istiyorum :
Said Halim Paşa çok köklü bir aileye mensup, çekirdekten yetişme, çok zeki, çok başarılı ve çok da tecrübeli bir devlet adamıdır. Kavalalı Mehmed Ali Paşa'nın torunu ve vezir Halim Paşa'nın da oğludur.
İsmail Paşa'nın hidiv oluşundan sonra, Halim Paşa ile İsmail Paşa'nın arası açılması üzerine, Halim Paşa bütün ailesi ile birlikte İstanbul'a gelerek buraya yerleşir. O zamanlar Said Halim, henüz daha 8-9 yaşlarındadır.
Said Halim Paşa, birkaç sene özel öğretmenlerden ders alır. Daha sonra ise, kardeşi Abbas Halim Paşa ile birlikte, İsviçre'ye gider. Cenevre'deki özel okulların birinde okumaya devam eder. Orta ve yüksek tahsilini Avrupa'da bitirdikten sonra, İstanbul'a geri dönüş yapar. Sultan II. Abdülhamid tarafından kendisine, "Fahrî şûra-yı devlet azalığı" tevcih edilir.
Doğuştan gelen müthiş bir zekası ve hürriyete olan müthiş bir aşkı vardır. Dönemin İstanbul'unun baskıcı düzenine uyum sağlayamaz. Hâliyle de çok teveccüh görmez.
İzdivacı sebebiyle, kendi zevkine göre değiştirip yenilediği Yeniköy'deki yalısına çekilir. Fikrini ve estetik zevklerini tatmin edecek şeylerle alakadar olur. Çok iyi bir kitap kurdudur. Bir taraftan okumakla içtimayı ve tarihi tedkikler ile, diğer taraftan da İslâm ve Osmanlı eski eserlerini toplamakla meşgul olur. O güzel yalısını en nefis, en kıymetli eserlerle adeta bir müze haline