Alo? Merhaba. Oberon? Ha afedersin Atticus. Şey, sana olan ilgim geçti de; aradan çıkıp bana da bir zihin bağı yapsan da, Oberon'la bir görüşsem? Bir şey soracaktım... Ne? Hayır, tavsiye değil; gelip benim köpeğim olabilir mi diye soracaktım.
Alo?
Alo?!
Dövmeci
DövmeciAnthony Burgess
John Burgess Wilson, 25 Şubat 1917 Pazar günü Harpurhey, Manchester'da doğdu. Annesi Elizabeth Burgess, Glasgow ve Manchester'daki müzikhol sahnesinde şarkıcı ve dansçıydı. Babası Joseph Wilson, Birinci Dünya Savaşı'nda Ordu Ödemeli Birliklerine katılmadan önce müzik salonlarında piyano çalıyordu ve kapı kapı ansiklopedi satıcısı olarak çalışıyordu.
Burgess'in annesi ve tek kız kardeşi Muriel, 1918'deki grip salgınında öldüler. Annesini kaybetmenin hayatı ve edebi çalışmaları üzerinde derin bir etkisi oldu. 1922'de Joseph Wilson, bir meyhaneci olan Margaret Dwyer (kızlık soyadı Byrne) ile evlendi ve aile, Manchester'ın Miles Platting bölgesindeki Lodge Caddesi'ndeki Golden Eagle adlı bir barın üzerinde yaşıyordu. 1928'de Burgess ortaokuluna kaydolduğunda, Moss Side'ye taşınmışlardı; orada ilk yayınlanan şiirlerini ve kısa öykülerini yazdı. İlk senfonisini 18 yaşında besteledi.
Burgess, Xaverian Koleji ve Manchester Üniversitesi'nde eğitim gördü ve 1940'ta İngiliz Edebiyatı bölümünden dereceyle mezun oldu. 1940'tan 1946'ya kadar Kraliyet Ordusu Tabip Birlikleri ve Ordu Eğitim Birlikleri'nde görev yaptı. 1942'de ilk karısı Llewela ile evlendi ( Lynne) Jones, Bournemouth'ta, bir ordu dans grubunun müzik direktörlüğünü yaparken. Aralık 1943'ten itibaren Cebelitarık'ta görev yaptı ve burada Ordu Eğitim Birliği'nin bir üyesi olarak birliklere 'İngiliz Yolu ve Amacı' başlıklı bir ders verdi. Ağustos 1945'te hayatta kalan en eski müzik eseri olan Sol minör Çello ve Piyano Sonatı'nı besteledi .
Savaştan sonra Burgess, Wolverhampton ve Bamber Bridge'deki kolejlerde ders verdi. 1950'de Lynne ile birlikte Oxfordshire'daki Adderbury'ye taşındı ve yakındaki Banbury Gramer Okulu'nda öğretmenlik yaptı. İlk uzun metrajlı sahne oyunu 1951'de tamamlandı. Bu sıralarda ilk iki romanı
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
FelsefeFelsefe-Düşünce
Güneşe yakınlık mesafelerine göre gezegenleri sıraladık. Dünyamız bu sıralamada 3. sırada yer alıyormuş.
-Merkür
-Venüs
-Dünya
-Mars
-Jüpiter
-Satürn
-Uranüs
-Neptün
Sırası ile gezegenlerin isimleri, renkleri ve özellikleri
Şimdi isimleri çok güzel, kendileri gizemli, detayları önemli gezegenleri yakından tanımaya başlayalım. Her biri kendi hikayesini sana anlatmak için can atıyor.
MERKÜR:
Merhaba benim adım Merkür,
Güneş Sistemi'ndeki en küçük gezegenlerden biriyim ve çapım yaklaşık olarak 4878 km.
Adımı, Roma tanrılarından biri olan Merkür’den aldım.
Güneşe en yakın gezegenim.
Güneş’e olan uzaklığım 57,909,000 kilometre.
Çok isterdim ama bir uydum yok.
Güneş Sistemi’ndeki en hızlı gezegen olarak biliniyorum ve kendi etrafımda 116 günde dönüyorum.
Güneşe en yakın gezegen olmama rağmen en sıcak ben değilim. Yüzeyimin sıcaklığı -170 ile 450°C arasında değişebiliyor.
Merkür’ün rengi: Kraterlerle kaplı olduğum için gri ve kahverengi olarak görülüyorum.
VENÜS:
Merhaba ben Venüs,
Görüntümün güzelliğinden dolayı adımı güzeller güzeli Roma tanrıçasından aldım.
Güneş Sistemi’nde, Güneş’e en yakın 2. gezegen olarak yer alıyorum.
Güneş’e ortalama uzaklığım 108.209.000 kilometre.
İkinci sırada olmama rağmen en sıcak gezegen benim. Çünkü gelen ışınları tutuyor ve gitgide ısınıyorum.
Uranüs Güneş Sisteminin Güneş'den uzaklık sıralamasına göre 7. gezegenidir. Çap açısından Jüpiter ve Satürn'den sonra üçüncü, kütle açısından bu iki gezegen ve Neptün'ün ardından dördüncü sırada gelir. Adını Yunan mitolojisi'ndeki gökyüzü tanrısı Uranos'tan alır. 1781 yılında William Herschel tarafından bulunmuştur.
Dönme süresi: - 17 sa. 14 dk. 24 s
Gezegenin bulunuşu: William Herschel; 1781
Yörünge eğikliği: 0,77o
Eksen eğikliği: 97,77o
Ekvator çapı (1 bar düzeyinde): 51.118 km. (4,01 x Yer)
Aylar: Umbriel, Miranda, Titania, Oberon, Puck, Cressida, Desdemona, Cordelia, Prospero, Perdita, Setebos,
Bir Yaz Gecesi RüyasıEdebiyat
PUCK : Gecelerin
O şeytan gezgincisi benim ya, iyi bildin;
Oberon’un keyfine hizmet etmektir işim;
Ona şaklabanlıklar yaparım biçim biçim:
Bazı vakit bir oynak körpe kısrak olurum,
Besili atı kudurtmak için kişner solurum;
Bazen çenesi kadın çan çan ederken,
Kızarmış elma olur kâseye girerim ben,
Tam içerken vururum dudağının yanına,
İçkiyi döktürürüm porsumuş gerdanına.
Komşu teyze acıklı bir hikâye söylerken
Beni üç ayaklı bir iskemle sanır, hemen
Otururken altından kayarım, tekerlenir,
“Hay hınzır şeytan” diye öksürerek söylenir.
Bütün seyredenler de geyreklerini tutar,
Gülerek, aksırarak küçük dilini yutar,
“Hiç böyle gülmemiştim” diye yeminler eder:
Peri bak bak, Oberon geliyor, çekil, yol ver,
— Bu taraftan da Ecem. Bari Oberon gitse.
Sabahattin Ali
Bir akşam eve dönerken mahallenin bakkalına uğramış, öteberi almıştım. Tam kapıdan çıkacağım sırada, karşı evin bir odasında kira ile oturan bekarın radyosu Weber’in Oberon operası uvertürünü çalmaya başladı. Az daha elimdeki paketleri yere düşürecektim. Maria ile beraber gittiğimiz birkaç operadan biri de buydu ve onun weber’e hususi bir muhabbeti olduğunu biliyordum; yolda hep onun uvertürünü ıslıkla çalardı. Kendisinden daha dün ayrılmış gibi taze bir hasret duydum. Kaybedilen en kıymetli eşyanın, servetin, her türlü dünya saadetinin acısı zamanla unutuluyor. yalnız kaçırılan fırsatlar asla akıldan çıkmıyor ve her hatırlayışta insanın içini sızlatıyor. Bunun sebebi herhalde “bu öyle olmayabilirdi!” düşüncesi yoksa insan mukadder telakki ettiği şeyleri kabule her zaman hazır.
|Sabahattin Ali, Kürk Mantolu Madonna (25 Şubat 1907- 2 Nisan 1948)