Mademki onlar da her ana baba gibi beni bövle evlendirecekler, bana vere vere böyle bir hayat vereceklerdi, niçin, niçin beni böyle bir terbiyeyle süslediler? Niçin bana böyle fikirler, böyle emeller vermeye müsait bir hayat yaşattılar? Ben fikirsiz, hissiz, cahil bir kız olsaydım, o zaman oh ne âlâ olurdu, hiç olmazsa düşünmeden, bilmeden bu hayata memnuniyetle girerdim ve başıma gelen felaketi kaderime yorar, tevekkül içinde ıstırap çekerdim. Halbuki onlar beni okutup atdınlattılar, bana dünyanın, hayatın, kaderin ne olduğunu öğretecek bir terbiye verdiler; insana yaşanmayağı hayata göre bir terbiye vermek gerektiğini düşünemediler ve bugün böyle bir kıza, "Haydi zindana! Çünkü başka türlü yapmaya memleketin hali ve âdeti müsait değil..." diyorlar Peki, bunu niçin önceden düsünmediniz?