Bakın artık Elle'in yazım tarzını ve işlediği konuları az çok çözdüm ve bu kitapta da beklediğim olayları okudum. Ama bu klişeden bıkmadığım anlamına gelmez. Aynı yazardan sürekli aynı şeyleri okumak yoruyor. İlla arkadaş ortamında kadın adamın arkadaşını öpecek ya da başka bir şey olacak. Hani başka adam ya da kadın mı kalmadı. Neden zorluyor anlamadım. Zeklere saygı duyuyorum ama bu benlik değil jfjf Şahsen Gigi ve Luke arasında özel bir şeyler hissetmedim. Çünkü aralarındaki yaşananlar tamamen cinsel hissettirdi kitabın çoğunluğu boyunca. Yazarın tüm kitapları biraz böyle ama bununla bağ kuramadım. Daha doğrusu Gigi ile bağ kuramadım... Graham'ın kızını okuyacağım diye heyecanlıydım ama bu kitapta Garret bile bambaşka biri olarak yazılmışken Gigi'yi eleştirmek saçma geliyor. Garrett, Luke'a bu kadar kurulacak biri değildi ya. Ama Luke'u biraz Garrett'a benzettim o yüzden sevdim çocuğu jfjdj Kitabın sonuna kadar Gigi'nin Luke'la ilişkisini eski sevgilisinden saklama motivasyonunu anlamadım. Bir yerde ortak kararlarıydı ama yine de saçmaydı. Çocuğun seni aldattığını ve de bir daha bir araya gelmeyeceğinize eminsin ama onun üzülmesini istemiyorsun jdjdj Çocuk iyi biriydi bu arada ama olay tamamen saçmaydı ve fena uzadı. Neyse genel olarak sadece Luke için okudum ve onun arkadaş ortamı hdhs Ayrıca eski ekibi de ara sıra okumak beni duygulandırdı. Bir daha hiçbir kitabı Off Campus'un zevkini veremeyeceğini düşündüğüm için yazara burada veda ediyorum.
BU DA NEYDİ-SPOILER VARDIR
Kesinlikle emin olduğum bir şey var rebeccanın yazarken okuyucuya hiç acımadığı. Aslında tüm kitaplarını okudum diyemem sonuçta bu okuduğum dördüncü kitabıydı ve dördünde de derinden etkileyecek, derin izler bırakacak travmalar vardı. Eleştirmek istediğim bir konu o kadar küçük çocukların zaman zaman ok yetişkin gibi düşündüğünü ya da davrandığını hissettim, çok sorun değildi ama ara ara öyle geldi. Bir diğer eleştirim de evet ortada bir trajedi var ama kitabı ortalarının fazla uzun olduğunu düşünüyorum. Atıyorum 400 değil de 300 sayfa olsa daha etkili bir anlatım olurdu. Ve işte o ağır spoiler geliyor bundan sonrasını okumaysan okuma. Bu nasıl bir ölüm bu nasıl bir veda. Ciğerim kalmadı kardeşim. Neden her şey bu kadının başına geldi yazık değil mi. Tamam sonunda birine kesin bir şey olacağını biliyordum ama o sahne acımasızca can acıtıcıydı. Neden, neden, nedennnn??? Bir de şunu anlamadım. İki çocukları daha olmuş ya onlar da mı ikiz yoksa tek tek mi onu tam çözemedim. Sadece isim verdiği için. Ama yani ikizler beni bitirdiniz ya off. Daha da ağlayasım var...
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
“Okula ve işe karşı sorumluluklarımız var ama aynı zamanda kendimize ve mutluluğumuza karşı da sorumluluklarımız var”
Off Campus serisinin son kitabını da bitirdim ve gerçekten bu ekibi bırakmak hiç istemiyorum. Bu seri benim için tam anlamıyla eğlenceli, akıcı ve kafa dağıtmalık bir seriydi. Kitaplar boyunca karakterlere o kadar alıştım ki şimdi hepsine veda etmek biraz buruk hissettirdi.
Normalde bir seriyi bu kadar kısa sürede bitirmem ama dizisini çok merak ettiğim için kendimi durduramadım. İyi ki de durmuşum diyemem çünkü her kitabı ayrı keyifliydi. Son kitapta bütün çiftlerden kısa kısa bölümler görmek de çok güzeldi. Karakterlerin ne kadar olgunlaştığını, ilişkilerinin nasıl ilerlediğini ve hayatlarında attıkları yeni adımları okumak bana yüzümü gülümseten bir kapanış oldu.
Off Campus hem çok hayatın içinden hem de insanın içini ısıtan o romantik kitap hissini veren bir seriydi. Çok derin ya da iddialı olmaya çalışmıyor; sadece sizi eğlendiriyor, güldürüyor ve iyi hissettiriyor. Bu yüzden romantik ve çerezlik seriler seven herkese rahatlıkla tavsiye ederim. Şimdiden karakterleri özlemeye başladım.
“Vaktini aptal insanların yaptığı aptalca şeyleri takıntı yaparak geçirme.”
Bu seriye gerçekten bayıldım. Hem çok komik hem de tam kararında, yormayan bir romantizme sahip. Ayrıca green flag erkek karakterler okumayı ne kadar özlediğimi fark ettim.Off Campus serisinin ikinci kitabında John Logan ve Grace Ivers'ın hikâyesini okuyoruz. Dürüst olmak gerekirse, ilk kitaptaki çift kadar hızlı bağ kuramadım bu ikiliyle. Hatta ilk bölümlerde çok da etkilenmedim. Ama kitabın ilerleyen kısımlarında onları tanıdıkça ilişkiye ısınıyor ve kendinizi hikâyenin içinde buluyorsunuz. Logan uzun zamandır Hannah'ya karşı bir şeyler hissediyor. Ancak Hannah, en yakın arkadaşı Garrett ile birlikte olduğu için onu unutmaya çalışıyor ve bu süreçte birçok kızla vakit geçiriyor. Fakat hiçbir şey işe yaramıyor. Ta ki yolu yanlışlıkla Grace ile kesişene kadar... Grace, Logan'ın daha önce tanıdığı hiçbir kıza benzemiyor ve bu durum Logan'ı oldukça etkiliyor. Zamanla da aslında Hannah'yı değil, Hannah ve Garrett'ın sahip olduğu o güçlü ilişkiyi özlediğini fark ediyor.Off Campus erkekleri gerçekten ayrı bir seviye. Hem alfa tavırları var hem de özünde oldukça green flag karakterler. Bir yandan korumacı ve çekici, diğer yandan duygusal taraflarını göstermekten çekinmiyorlar. Serideki smut sahneleri de eğlenceli ve hikâyeye hizmet edecek şekilde yazılmış. Eğer soft romantizm, bol kimya ve eğlenceli karakterler içeren kitaplar okumayı seviyorsanız bu seriye kesinlikle bir şans vermelisiniz.Ben tüm seriyi bitirdikten sonra uyarlamayı izlemeyi planlıyorum. Özellikle bu kitaptaki bazı sahneleri ekrana nasıl taşıyacaklarını gerçekten merak ediyorum. Kafa dağıtmalık, sizi güldürecek ve ara ara duygulandıracak bir seri arıyorsanız kesinlikle tavsiye ederim.
Resmen ite kaka verdim bu yıldızı.. Hatta kitabın ilk bölümlerini okurken bu anlatım şekliyle devam ederse ben 1-2 yıldız ancak veririm diye okudum kitabı.. Dönemine göre kurgu farklı ve şaşırtıcı gelmiş olabilir ama 2026 yılında okununca bu ne ya dedirtti bana :( Okuduğum eski baskılarından biriydi, umarım elden geçirilmiştir tekrar basılırken. Çünkü bendeki hali off yazım hatalarıyla beni çileden çıkarttı. Hiç mi bir editör okumadı bunu Allah aşkına! Yazar bunu yazdı siz de yayınevi olarak wattpad versiyonunu kopyala yapıştır yapıp bastınız mı ne yaptınız? de, da ayrımını falan unutun zaten ama bazı yerlerde cümlenin öznesinin 1.tekil ile başlayıp yüklemin 3.tekil şahsa göre bittiğini düşünün falan.. Bir de sürekli direkt kelimesi yerine direk yazmışlar. Tam bir felaketti..
Gelelim kurguya.. Farklı bir şeyler yapılmak istendiği çok belli.. Aslında sevdim de ama ilk bölümlerdeki o anlatım neydi öyle.. Aşkın zaten yeterince itici bir karakterken Ateş de bu kadar uçlarda mı yazılmış olmalıydı bilmiyorum. Bana tutunacak pek bir dal bırakmamış sağ olsun. Yine de Aşkın'ın yanında melek gibi kalıyor adam.. Kurgu wattpad anladım ama kitap o kadar argo, küfür ve +18 sahne içeriyor ki bu kadar küçük yaştaki bir kitle nasıl okuyabildi anlayamıyorum.
Ah bir de o "hidrolik asit" sahnesi neydi!!! Hiç mi araştırılmadan yazıldı bu kitap.. Bir kimyager olarak gözlerim kanadı okurken.. Hayatımda böyle bir asit türü duymamıştım. Breaking Bad izleyenler bilir, orda delilleri yok etmek için hidroflorik asit kullanılıyordu. Sanırım yazar da bu sahneden esinlenmiş. Keşke hangi asit olduğunu öğrenseydi de yeni bir asit türü yaratmasaydı.
Bu arada kitap bilimkurgu tarzında öğeler de içeriyor. Ateş'in adasında geçen bölümler bana direkt Johnny Depp'in oynadığı "Transcendence" filmini
Puan vermedi·192 syf.·
2026 49. kitabı
Off… Ben ne okudum şimdi ya?
Agustina Bazterrica , bu kitabı nasıl bir zihinle yazdınız gerçekten dehşet içindeyim. Leziz Kadavralar, korkutucu, tiksindirici ve son derece rahatsız edici bir kitaptı. Hatta öyle ki, kitabın vermek istediği mesajı bir kenara bırakıp çoğu zaman yalnızca yarattığı dehşet duygusuna odaklandım.
Evet, belli ki güçlü bir distopya ve sert bir toplumsal eleştiri sunuyor; ancak bende bıraktığı ilk etki ne yazık ki düşünsel derinliğinden çok mide bulandırıcı ve huzursuz edici tarafları oldu. Herkese hitap edecek bir kitap kesinlikle değil. Ben kendi adıma “mutlaka okuyun” diyebileceğim bir kitap olarak görmüyorum. 
Leziz Kadavralar
Agustina Bazterrica , bu kitabı nasıl bir zihinle yazdınız gerçekten dehşet içindeyim. Leziz Kadavralar, korkutucu, tiksindirici ve son derece rahatsız edici bir kitaptı. Hatta öyle ki, kitabın vermek istediği mesajı bir kenara bırakıp çoğu zaman yalnızca yarattığı dehşet duygusuna odaklandım.
Evet, belli ki güçlü bir distopya ve sert bir toplumsal eleştiri sunuyor; ancak bende bıraktığı ilk etki ne yazık ki düşünsel derinliğinden çok mide bulandırıcı ve huzursuz edici tarafları oldu. Herkese hitap edecek bir kitap kesinlikle değil. Ben kendi adıma “mutlaka okuyun” diyebileceğim bir kitap olarak görmüyorum. Leziz Kadavralar