Off bırakın şu egoyu, kibiri bir rahatlayın ya :/Alıntı
Her geçen günün bizi kendi cenazemize yaklaştırdığı bilgisini önbellekte tutunca hiçbir şey çok mühim değil. Acele etmem gereken bir şey olduğunu zannetmiyorum. Kafam nasıl rahatladı anlatamam... Yarışı bıraktım, şampiyonluk turu atıyorum Osman.
1970’lerde bir GaziEdebiyat
"Askerim ben! Arif Çavuş'um! Gaziyim! Bilmiyor muydun len. Ahhh! Arif Çavuş'um. Balkan Harbi'ne gittim, bıyığım terlememişti... Kasığımdan vuruldum, topallığım ondandır.
Ahhh! Aldırma be, sonram Çanakkale'ye gönderdiler ya."
"Hiç Atatürk'ü gördün mü amca? Çavuşum?"
"Gördüm ya... gördüm... Çanakkale'de değil, çok sonra Ankara'da. Istiklâl madalyam var benim, dört kurşun yaram.
Off, böyle yakmadı, böyle vurmadı hiçbiri... Büyük adamdı Gazi Paşa, büyük adam! Nerde bunlar, heyy, nerede o!.. Dursun söyle Nurten Hemşire'ye, dayanamıyo, de.... Gâvur mu bu kadın be…”
Dardanos Tabası'ndaydım, Dardanos. Gavurun gemisi, gâvurun gemisi çevirdi mi topları üzerimize, kıyamet!
Arif Çavuş durur mu, Arif Çavuş'un topları susar mı? Eheyy!
Ulan gâvurun düşmanı, ulan imansız! İkinci tabur subayı Teğmen İsmail Hakkı, sarı oğlan!. Ver bi yudum su daha ver.
Bak bu da gâvurun karısı işte yapmıyo iğne. Vardır kanında bi karışıklık, gördün mü Dursun. Sarı bir oğlancıktı İsmail Hakkı ama yiğitti, Allah'ı var, sapına kadar yiğit. Sonra ne oldu ona?.. Ben de bilmiyorum. Şu ağrı var ya, kafamı bulandırıyor Dursun. Dursun sensin değil mi? Ahh aman be, anam!"
"Dayan be Arif Çavuş. Dardanos Tabyası'nda nasıl dayandın, ha biraz daha amca, sık dişini bak Arif Çavuş'sun sen."
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
off off mahvoldum
Birden annemin adının Rose, babanınkinin ise Matt olduğunu hatırlıyorum.
İnsanın anne ve babasının adlarını unutması ne tuhaf değil mi? Peki ya Norma?
Onları bu kadar uzun zamandır hiç düşünmemiş olmam da tuhaf. Keşke şimdi
Matt’in yüzünü görebilseydim, şu an neler düşündüğünü anlayabilseydim. Bütün
hatırladığım annemin beni dövmeye başladığı anda, Matt’in arkasını dönüp
evden dışarı çıkması...
Keşke onların yüzlerini daha berrak bir şekilde görebilseydim.
Off ya
Ekranın sağ köşesinde Gurur’un bir dergi kapağını süsleyen fotoğraflarından biri vardı. Hep fazla karizmatik bulduğum o yandan gülüşü ekranın altında kırmızı şeritte yazan yazıyla uyuşmuyordu. O yazıda ünlü iş insanı Gurur Kalender’in hayati riski var, yazıyordu. Bu en soğuk insanı bile kahredecek bir görüntüydü.
off yaa
Ayağını gazdan çekmeden son sürat ilerlerken gözyaşlarından yolu bile göremiyordu. “Koruyamadım.” Islak gözlerinden birbiri ardına yaşlar akarken darmadağın olmuş bir sesle, “Koruyamadım,” diye fısıldadı. Melek’i herkesten korumuştu ama illet bir hastalığa yenilmişti.
Öldü.
Kızı gözlerinin önünde ölmüştü.
“Neden lan! Neden, neden, neden!” Bağırarak üst üste direksiyona vurduğunda haykırırcasına sesli bir şekilde ağlamaya başladı. Gözyaşlarının sesi o kadar gürdü ki omuzları şiddetle sarsılıyordu. “Neden, Melek neden!” Onu yaşatmayı her şeyden çok isterken onun son anlarına tanık olmamalıydı.
Ondan ninni söylemesini istemişti, hepsini dinlemeden uyumayacağına söz vermişti ama ninninin yarısına gelmeden Melek’in gözleri kapanmıştı. Gurur ona o ninniyi söylemişti, hem de birkaç kez baştan başlayıp söylemişti. Melek belki uyanır diye bunu yapmıştı ama Melek bir daha hiç uyanmamıştı. Kızının cansız bedenini Karun’a emanet ederek çıkmıştı o hastaneden.
Gaz ibresini sona getirmeden hemen önce Farah’ı aradı. Bir eli direksiyonun üzerinde hareketsiz dururken diğer elinde telefonu tutuyordu. Farah’ın açmasını çok bekledi ama açılmadı o telefon. Gaza biraz daha yüklenerek tekrar onu aradı. “Aç hadi!” Boğuk sesinden büyük bir yakarış vardı. “Farah yalvarırım aç şu telefonu.”
“Sadece bir kez aç!” Hiç olmadığı kadar Farah’a ihtiyacı vardı ama artık ona gidemezdi. Belki sesini duyabilirdi… Son kez.
Bıkıp usanmadan defalarca kez Farah’ı aradı. Belki özür dilemek için belki de veda etmek için ya da sadece sesini duymak için… Sebep ne olursa olsun bu gece duymak istediği tek şey Farah’ın sesiydi. Ancak o aradıkça Farah inatla çağrıyı meşgule atmıştı. Beş başarısız denemenin ardından Gurur vazgeçerek telefonu camdan dışarıya fırlattı. Ne kadar ararsa arasın açmayacaktı.
Farah’ın
Erkekler nasıl kızdırılır
"Hiç eyaleti terk ettiniz mi?"
"Ben senden daha iyiyim çünkü ailem yılda iki kez Avrupa'ya gitmem için para ödüyor" enerjisine sahip bir adama bunu söyleyin.
"HAVE YOU EVER LEFT THE STATE?"
Say this to a man who has "I'm better than you because my parents pay for me to go to Europe twice a year" energy.
