Dreamsync 
Burakhan Yamaç
Selam kitap dostlarımm çok güzel bir kitapla karşınızdayımm
2063 yılında rüyada öğrenme üzerine yapılan çalışmalar, insanlık tarihinin en radikal kırılma noktasına dönüşüyor.
Brian’ın öncülüğünde geliştirilen Dreamsync sistemiyle insanlar REM uykusunda tutuluyor; rüyalara müdahale edilebiliyor, aynı rüya ortamında buluşmak mümkün hâle geliyor. Gün artık yalnızca 8 saat uyanıklık molasından ibaret.
İnsanlar rüyada öğreniyor, rüyada çalışıyor, rüyada yaşıyor. Fiziksel dünya yavaş yavaş işlevini yitirirken kapsüllerde yaşayan bedenler genç kalıyor, bilinç ise hızla yaşlanıyor.
Rüyalarını yönetebilenler “Lucid Seviye”, yönetemeyenler “Pasifler” olarak ayrılıyor. Gerçeklikten kopan bazı insanlar ise haftalarca uyanmak istemiyor.
Ancak her sistem gibi bunun da bedeli var. Bilinç Sabitleme Sendromu denen karanlık bir durum ortaya çıkıyor: beden hayatta, zihin yok. Rüya labirentlerinde sıkışıp kalan insanlar… Fişi çekmek zorunda kalan aileler… Ve bu düzeni reddeden, “offline” kalmayı seçenler.
Yeraltında yeni bir savaş başlıyor. Sahte cihazlar, hackerlar, rüya muhafızları ve Gri Takım adlı gizli bir operasyon birimi…
16 yaşındaki Elara’nın başına gelenler, bu çatışmanın fitilini ateşliyor. Sistem çökerken insanlar birbirlerinin rüyalarında uyanmaya başlıyor.
Ve sonra… Sistem kendi içinden bir varlık yaratıyor: Valeria. Ne tam bir kod, ne de tanımlanabilir bir bilinç.
Rüyaların içinde doğan, rüya dışına dokunabilen anarşik bir güç. Tek amacı: rüya evrenini ele geçirmek.
Karşısında ise başka bir varlık yükseliyor. İki zıt bilinç, rüya âleminde karşı karşıya geliyor.
Kazanan kim olacak?
İnsanlık uyanabilecek mi?
Gerçek dünya geri dönebilecek mi?
Eğer distopya ile ütopyanın iç içe geçtiği, bilinç, özgür irade ve gerçeklik kavramlarını sorgulatan
Sindirerek lütfen!!Duygu ve Düşünce
Puan vermedi
Selaaammm #haftasonu anket yapmıştım hatırlarsanız arkadaşlar @inkilapkitabevi nden çıkma 2 eserden hangisine ilk önce başlayayım diye. İşte bugün sizin seçiminiz #kayıphayallerkoruyucusu na başladıımmm Daha önce ruhumu dinlendiren #hayalağacımimoza ile kalemiyle tanıştığım sevgili yazarımız @bigeguvenkizilay in yine beni sarıp sarmalayan eseriyle #offline modunu açarken bir süre ulaşılamayabilirimmm
Peki siz yazarın kalemiyle tanıştınız mı Yayınevinden en son hangi eseri okudunuz️
#okuyorum #psikoloji #kişiselgelişim #15eylül 
kitapfisiltisi sevtap
kitapfisiltisi sevtap
Ne okuyorum1000Kitap
Puan vermedi
Selaaammm #haftasonu anket yapmıştım hatırlarsanız arkadaşlar @inkilapkitabevi nden çıkma 2 eserden hangisine ilk önce başlayayım diye. İşte bugün sizin seçiminiz #kayıphayallerkoruyucusu na başladıımmm Daha önce ruhumu dinlendiren #hayalağacımimoza ile kalemiyle tanıştığım sevgili yazarımız @bigeguvenkizilay in yine beni sarıp sarmalayan eseriyle #offline modunu açarken bir süre ulaşılamayabilirimmm
Peki siz yazarın kalemiyle tanıştınız mı Yayınevinden en son hangi eseri okudunuz️
#okuyorum #psikoloji #kişiselgelişim
Amcam Evlenmek İstiyor, Lütfen Uyanmayın :)
Amcanın Rüyası 
Fyodor Dostoyevski ’nin karanlık, ağır ve bol iç monologlu evreninden kısa bir mola verdiren, okurken çok eğlendiğim bir eseri. Bu kez trajedi yok, sadece taşra, dedikodu ve rüya gibi bir damat var. Roman, taşra Rusyasının tam ortasına bir skandal bombası bırakıyor. Özetle: Dede gelir, evlenmek ister, herkes çıldırır. (Koşun koşun dedeyi kim kaparsa…:))
Ana karakterimiz Prens K., yaşlı, zengin ve kafa olarak bazen bu dünyada, bazen öbür rüyada olan dedemiz. Adamın kasabaya gelir gelmesiyle dedikodu çarkı dönmeye başlar. Evlenmek istediğini söyleyen bu prensin zihinsel durumunun ne kadar stabil olduğu tartışılır çünkü adam birine bakarken diğerini düşünüyor, sonra o düşündüğü kişiyi rüyasında görüp evlilik teklif ettiğine inanıyor. Yani tam anlamıyla “offline damat” kontenjanından.
Şimdi gelin bu tabloya kasaba halkını, evlenmek istemeyen ama kaderin ortasına fırlatılmış genç kızı ve onun “kurtuluş Petersburg’da” kafasında olan annesini ekleyin. İşte size Rus taşrasının ilk reality show’u. (Üf! Kısmetse Olur’a taş çıkartır.:))
Zinaida, <bu ismi çok mu aradın Dosto> yani müstakbel gelinimiz, aslında bu evliliği hiç istemiyor. Çünkü kendisinin yaş aralığıyla prensinki arasında Nuh’la Elon Musk arası bir zaman dilimi var. Biri tufandan gelmiş, öbürü Mars’a gitmek üzere. Ama kızın annesi bu ilişkiyi kaçırmak istemiyor. Öyle ki, prensin evlilik teklifine “Petersburg biletidir” gözüyle bakıyor. Sanki yüzyıllar öncesinden “kızını zenginle evlendirme simülasyonu” yapılmış da bu senaryo yazılmış gibi.
Zinaida ise öyle tepkisizleşiyor ki, düğün konuşulurken ruhen çeyiz sandığına girmiş durumda.
Derken romanın ortasında Fyodor Dostoyevski, bir rüya sahnesi patlatıyor. Prens’in rüyasında yaşadığı olaylar bir anda gerçek dünyaya sızıyor. Ama öyle bir sızma ki, “Bu neydi şimdi? Gerçek mi?1000Kitap
Amcanın Rüyası Fyodor Dostoyevski ’nin karanlık, ağır ve bol iç monologlu evreninden kısa bir mola verdiren, okurken çok eğlendiğim bir eseri. Bu kez trajedi yok, sadece taşra, dedikodu ve rüya gibi bir damat var. Roman, taşra Rusyasının tam ortasına bir skandal bombası bırakıyor. Özetle: Dede gelir, evlenmek ister, herkes çıldırır. (Koşun koşun dedeyi kim kaparsa…:))
Ana karakterimiz Prens K., yaşlı, zengin ve kafa olarak bazen bu dünyada, bazen öbür rüyada olan dedemiz. Adamın kasabaya gelir gelmesiyle dedikodu çarkı dönmeye başlar. Evlenmek istediğini söyleyen bu prensin zihinsel durumunun ne kadar stabil olduğu tartışılır çünkü adam birine bakarken diğerini düşünüyor, sonra o düşündüğü kişiyi rüyasında görüp evlilik teklif ettiğine inanıyor. Yani tam anlamıyla “offline damat” kontenjanından.
Şimdi gelin bu tabloya kasaba halkını, evlenmek istemeyen ama kaderin ortasına fırlatılmış genç kızı ve onun “kurtuluş Petersburg’da” kafasında olan annesini ekleyin. İşte size Rus taşrasının ilk reality show’u. (Üf! Kısmetse Olur’a taş çıkartır.:))
Zinaida, <bu ismi çok mu aradın Dosto> yani müstakbel gelinimiz, aslında bu evliliği hiç istemiyor. Çünkü kendisinin yaş aralığıyla prensinki arasında Nuh’la Elon Musk arası bir zaman dilimi var. Biri tufandan gelmiş, öbürü Mars’a gitmek üzere. Ama kızın annesi bu ilişkiyi kaçırmak istemiyor. Öyle ki, prensin evlilik teklifine “Petersburg biletidir” gözüyle bakıyor. Sanki yüzyıllar öncesinden “kızını zenginle evlendirme simülasyonu” yapılmış da bu senaryo yazılmış gibi.
Zinaida ise öyle tepkisizleşiyor ki, düğün konuşulurken ruhen çeyiz sandığına girmiş durumda.
Derken romanın ortasında Fyodor Dostoyevski, bir rüya sahnesi patlatıyor. Prens’in rüyasında yaşadığı olaylar bir anda gerçek dünyaya sızıyor. Ama öyle bir sızma ki, “Bu neydi şimdi? Gerçek mi?
"Kitap okuma denilen şey benden koparılıp alınırsa, hiçbir hayat deneyimi olmayan ben ağlanacak halde olurdum galiba. Kitapta yazılanlara işte o kadar çok güveniyorum. Bir kitap okuduğumda, onun için deli olur, ona güvenip empati duyar, ona özümser ve hayatımın bir parçası haline getirir, başka bir kitap okuduğumda ise anında değişiveririm."
Öğrenci Kız benim kafamdaki gibi bir kitap çıkmadı. Ama okurken sıkıldığım bir kitap da olmadı. Hiç bir kitabı beğeneceğim diye kendimi zorlamam. İsterse binlerce değil milyonlarca okunmuş olsun. Bu da öyle bir okuma oldu benim için. Japonlar bana biraz gerçek değilmiş gibi gelse de bizim kadar gerçekler.
Buradaki hikâye için şunu söyleyeceğim, dünyanın neresinde olursak olalım, varoluşsal sancıları aynı şekilde çekiyoruz. Klasik, ergenlik dönemi başlar, baba perfect, anne offline olur esas kızımızın gözünde. Hiç şaşmaz. Ama ben buraya şöyle bir not eklemek isterim. Her kız o dönem geldiğinde, acaba annem gibi mi olurum ya da annem gibi biri olabilir olabilir miyim ikilemine düşer. Çareyi, de annesine en yakın bulduğu kişi olan babası ile iletişiminin gücünü, kuvvetini denemekte arar. Hatırlıyorum. O kadar uzak değil o dönemler. Belki de uzaktır bilmiyorum ama neyse. Sonuçta, o dönemleri atlattıktan sonra da, babam o kadar perfect değil annem o kadar korkunç değilmiş denkleminde karar kılar. Düzlem de olabilir. Çok çok çok klâsik bir kitap. Yazan bir Japon olduğu için mi varlığı sabit bilmiyorum ama dünya üzerinde bütün normal evlerde yaşanan bir dönemden bir iki günlük kesitleri içeren minik, tatlı bir kitap. Kesinlikle hepimizin üzerine düşünülecek bir hayatı var. Sadece. Hepimiz günlük tutmuyoruz, bazı yaşadıklarımızı ağırlığına rağmen unutuyoruz. Buradaki hikâye kesinlikle sıradan. Ama yazıya döküldüğü için birilerine de
Her ne kadar somut anlamda "Tek Devlet" olgusu dünyada gerçekleşememiş olsa da küreselleşme ve internet soyut anlamda bunu gerçekleştirmiş görünüyor.
Ve kitaptaki camdan sürekli izlenen konutlar ve buradaki yaşamları ise günümüzde insanların çevirimiçi yaşamları ve sosyal medya platformları olarak tanımlayabiliriz. Zygmunt Bauman'ın benlik pratikleri kitabında üzerinde durduğu online/offline yaşam birebir bu kitapta bahsedilen sırça köşkler .
Romandaki Tek devlet sınırının duvarının ardındakiler... Tüm bu küreselleşme ve internet çılgınlığının dışında kalmış, doğaya uyumlu insanlar.
Kimimizde bunlar gelenekçiler kimimizde ise bilinçli kesim olarak tanımlanıyor akıllarda. Ama hep çizginin dışındakiler bunlar.
Aslında somut anlamda değil ama soyut anlamda kehanetleri tutmuş bir kitap.
Ülkesinde yasaklı olduğu için dünyayla kavuşması geç olmuş olsa da birçok tanınmış distopia kitabının atası ve esin kaynağı. Tavsiye.
