Selam :)1000Kitap
Canım seriyi bitirmiş bulunmaktayım. O kadar heyecanlıydı ki bir seriyi bir günde bitirdim. Lana sonunda intikamını aldı. Ve loganla istediği mutlu sona ulaştı. Ayrıca tüm seri boyunca hakkında konuşulan katil beni acayip şaşırttı. Orda bir ters köşe yemiş olabilirim. Çünkü katil olarak onu hiç tahmin etmemiştim. Kitabı okurken nasıl ya diyerek resmen sayfayla bakışmış olabilirim. Yine acayip bir şekilde sürükleyiciydi. Kitabı elinizden bırakamıyorsunuz.
Tüm seri boyunca sevdiğim iki karakter vardı Jake ve Logan. Lananın intikam ateşi bir nebze de olsa dinmiş oldu. Kitabı bitirdikten sonra yazarı biraz araştırdım bu tarz başka kitapları var mı diye ama çok üzücü bir şey öğrendim. Yazar 5 sene önce vefat etmiş bunu duyunca çok şaşırdım. Ve ayrıca loganın final sahnesinde Lanaya verdiği hediyeye bayıldım. Bu tarz kitapları okumayı çok seviyorum. Hikaye de gizem, cinayet, intikam, aşk, katil , FBI ajanı , hacker ne ararsan vardı. Bu da kitabı çok sürükleyici yapıyor. Tek kelimeyle bu seriye bayıldım ...
Ahmet Ümit'in İstanbul Hatırası kitabını büyük bir keyifle okudum. Kitabı elime aldığım andan itibaren olayların içine çekildim ve son sayfasına kadar merak duygumu hiç kaybetmedim. Polisiye romanları seviyorum ama bu kitabı benim için özel kılan sadece cinayetlerin çözülme süreci değildi. En çok etkilendiğim nokta, İstanbul'un tarihi ve kültürel zenginliğinin hikâyeye ustalıkla yansıtılması oldu.
Roman boyunca her cinayet, İstanbul'un farklı bir dönemine ışık tuttu. Böylece hem sürükleyici bir polisiye okudum hem de şehrin geçmişi hakkında yeni bilgiler öğrendim. Ahmet Ümit'in tarihi olayları ve mekânları anlatış biçimi, sanki beni İstanbul sokaklarında gezdiriyormuş gibi hissettirdi. Bu sayede kitaba olan ilgim daha da arttı.
Başkomiser Nevzat karakteri zaten çok başarılı. Olaylara yaklaşımı, sakinliği ve insani yönü karaktere ayrı bir derinlik katıyor. Yaşadığı duygusal çatışmalar, onu sıradan bir polis karakterinden çok daha gerçekçi bir hâle getiriyor.
Bu kitap beni hem düşündürdü hem de etkiledi. Özellikle geçmiş ile günümüz arasında kurulan bağlantılar, bir şehrin hafızasının ne kadar değerli olduğunu gösteriyordu. Kitabı bitirdiğimde yalnızca başarılı bir polisiye roman okumuş olmadığımı, aynı zamanda İstanbul'u daha yakından tanıdığımı hissettim.
İstanbul Hatırası, akıcı dili, güçlü kurgusu ve tarihî zenginliğiyle beni çok etkileyen bir roman oldu. Okurken hiç sıkılmadım ve her bölümde merakım daha da arttı. Polisiye ve tarih türünü seven herkese gönül rahatlığıyla tavsiye edebileceğim, uzun süre etkisini unutamayacağım bir eser oldu.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Azdahak veya Azi Dahaka, İran ve Ermeni mitolojisinde kötülüğü, zulmü ve kaosu simgeleyen efsanevi bir figürmüş. Bu romanı okurken birçok şey öğrendim. Çok ilginç bir konuydu. Osmanlı döneminde gökyüzünde görülen kuyruklu yıldız başka romanlarda da karşıma çıkmıştı. Ama bu romanda sapkın bir topluluğun inancına sembol olarak kullanılmış. Dönem kurmacalarına bayılırım. Bu kitabı da çok sevdim. Dünyanın yıkılışını hızlandırmak için vahşet ve kötülüğü arttırma düşüncesini benimseyen topluluklar hala var. Romandaki topluluk da bu ürkütücü düstura göre hareket ediyor. Yazar aslında fanatizmi, körükörüne itaati, kutsal adı altında işlenen vahşeti destansı bir anlatımla eleştirmiş. Benim için zevkli bir okumaydı.
“bu bir ele geçirme,bir metamorfoz,olması beklenenin dönüşümü.”
Bu kitapta beni en çok rahatsızlandıran şey karşı taraftaki insanların Nat hakkındaki düşüncelerini bir türlü hissedememek oldu.
Bu kitap sayesinde aslında kontrolcü ve kaygılı bir yapımın olduğu da ortaya çıkmış olmuş. Çünkü insanların düşüncesini bu derece rahatsızlık derecesinde merak etmek bana da sürpriz oldu. O kadar gerçekçiydi ki. O kadar gerçek hayattandı ki Nat ve o atmosfer. Bu kitaba bayıldım. İnanılmaz bir olay örgüsü var diyemem ama ben kitaplarda sanırım böyle olay örgülerine bakmaktansa biraz daha benim duygularımı harekete geçiren kitapların hoşuma gittiğini öğrendim. Belki siz de seversiniz. Hele ki bir erkek karakterimiz var ki onun o ketumlu davranışları, davranış olmayan o davranışları, hissizliği beni çileden çıkarttı. Eğer sizi belirsizlik rahatsız ediyorsa ve bu duyguyu yaşamak istiyorsanız okumanızı tavsiye ederim. Hele ki bazı karakterler var ağzımı açık bıraktırdı ve o kadar anlık yakalıyordu ki bu duygu tıpkı Nat gibi hissediyordum. Önceden belki tepkisizliğe sinirlenirdim ama Nat beni asla sinirlendiremedi. Aksine onu o kadar iyi anladım ki özellikle o erkek karakter ile yaşadıkları göz önüne alındığında. Gerçekten duyguların arasında klostrofobi yaşattı bu kitap beni.
Kitap, yazarlığa adım atmak isteyenler için bir kılavuz niteliğinde ancak iyi edebiyatı seven herkesin zevkle okuyacağını düşünüyorum. Adından da anlaşılacağı gibi bayılarak okuduğumuz ve bizi büyüleyen o kitaplardaki büyüyü bozuyor yazar, ancak kitabı incitmeden. Neyi, nasıl okuduğunuzu; nasıl algıladığınızı anlıyorsunuz. Bir öğretmen olarak öğrencilerimi yazmaya yönlendirirken kullanabileceğim çokça bilgi edindim ve bir okur olarak daha başka nasıl okunabileceğini öğrendim. Altını çize çize, notlar alarak okudum. İşin keyifli tarafı, Gülsoy'un bir edebî eserini okumamıştım bugüne kadar ancak teorik bir eserde bu kadar akıcı yazabilen bir yazarın roman ve öykülerini okumak için artık sabırsızlanıyorum.
Sonra, yaram kabuk bağladı bu yara ile yaşamayı öğrendim, bu bir zornluluktu ,yani' yaşamak' zorunluluğu (yemek ,içmek,gezmek vb) sonra seni gördüm oysa seni görmemek için çabaliyordum sonra; kabuk bağlamış olan yaramı yeniden deştin o günden sonra içim hep kanadı ve şimdi seninle konuşmak,dertleşmek isteyen biri kaldı. Konuşalım.
