İçimde babamdan kalma bir hece, elimde üç telli bağlaması, başımı çevirip bizi Arguvan'a götürecek sisli yola, yaklaşan kışa ve sanki o an Kars'ta değil de, yıllar önce Arkanya çarşısında hemen önümde el ele yürüyen o babayla küçük oğluna baktım son kez...
Gurur duyacağınız bir şey yoksa da, utanç duyacağınız bir şey olmasın en azından hayatınızda.Yoksa bu şey, taşıyamayacağınız kadar ağır gelir ve onun altında ezilirsiniz.
Hah, bu fizik kanunudur işte.