Ne zaman hayal kurmaya başlasam sonu felaketle biter. Çocukluğumdan beri böyledir bu. Yatağıma uzanmış futbolcu olduğumu hayal ederdim. Kireçburnu'nun ara sokaklarında başlayan futbol hayatım, Beşiktaş'ın on numarası olarak devam eder, oradan da Real Madrid'e rekor ücretle transfer olurdum. Buraya kadar bir sorun yok, her şey çok güzel, evet. Ama hayallerime müdahale edemem. Birden şampiyonluk maçında bacağım kırılır. Kariyerimin zirvesindeyken futbol hayatım biter. Annem kemiklerim daha çabuk kaynasın diye paça çorbası içirmeye çalışır, babamın levyeyle sahaya girip bacağımı kıran futbolcuyu kovalamasından bahsetmiyorum bile. Hayal kurarken bile canımı sıkabilirim.