Yolu tanımaya başladığını fark etmek, yolculuğun en güzel yanı. Ve uzakları merak etmenin, kendini bulmaya doğru atılmış en büyük adım olduğunu anladığın o an. İnsan kusurlu bir toplamdır. Mutlak manada “anlamak” ise ancak toprağa (yani o büyük ferahlığa) kavuşmakla mümkün galiba.
Reklam
Neşet Ertaş'ın sazıyla - sözüyle çıktığı gönül dağı, görkemli zirvesinden yeryüzünü izleyebileceğimiz güzel bir teras değil, yaradanın hatrıyla dertlere yelken açabileceğimiz geniş bir görüş mesafesidir. Dünya o mesafeden basitleşir. Gelirken getirdiğimiz ne ise, giderken de götüreceğimiz odur, yani üryanlığımız. Gönül Dağı, üryan, kadim ve gerçek olanı işaret eder.
Ölüm
Gelecekte bizi güçlük ve mutsuzluk bekliyorsa
Biz de varolmalıyız onları duymak için.
Gelgelelim ölüm kurtarır bizi bu zorlu yazgıdan
Varolma hakkı tanımayarak benliğe
Acılardan uzak tutar onu. Bil ki, Memmius,
Korkulacak hiçbir şey yoktur ölümde.
Varolmayan, acı da çekemez nasılsa.
O zaman ne ayrım kalır ölmüşle
Hiç doğmamış olanın arasında?
