Eylül”üm.
Güzeller güzelim.
Annemmmmm.
Saçlarına nazar boncuğu taktığım.
Sarıp sarmaladığım.
Yoldaşım.
Yarınım.
Sırdaşım.
Güzel kızım benim.
Gelemedim diye kızgınsın bilirim ama anneler bazen böyledir.
Yeterim sanar, çabalar çırpınır son gücüyle hadi bi kere daha kalk dese de yetemez bazen.
Düşer kalkamaz.
Çıkarım sandığı kuyulardan çıkamaz bazen.
Güçlü görünürler elbet ama onlar da bazen güçsüz düşerler.
Halimden anlarsın bilirim.
Yormazsın hiç.
Hep dinlersin,
Susan yanlarımı konuşturur,
Yaralarıma su serpersin.
Hayalinle sarar sarmalarsın sen de beni.
Gönül koymaz açarsın hep kollarını..
Ben biraz babanla sohbet edeyim sen de dinle bizi emi.
Çünkü babana doyamıyorum son zamanlarda.
Yolumu aydınlatan bir ışık gibi içimi de aydınlatıyor son zamanlarda.
Yaşadıkça yaşayasım,
Sevdikçe sevesim,
Sardıkça sarasım geliyor.
Bi gün dünyaya geldiğinde gülüşünle babanla yarış istiyorum.