Fehime

Ama insanın ruhunun bütün heyecanları unuttuğu, kemiklerinin çaldığı ıslıktan başka bir ses duymadığı, zamanın cezaya döndüğü, hiçbir güzelliğin acı vermediği, eşyalardan daha yalnız yaşadığı, öfkesini yitirdiği, durmadan geçmişe baktığı, kimsenin onu sevmediği... bir hayatın şiiri nasıl olurdu sizce?
Sayfa 71·Kitabı okudu
Kitap Alıntısı
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Ölüm beklesin biraz.
Biz şarkımızı birisine söylemezsek dünyada sevgi olmaz. Kendimizi taşıyamayız. Arzumuz ruhumuza azap verir. Güzellik cezaya döner. Bize yaşama sevinci bağışlayacak bir "gönül yaramız" olmaz. Otları da yıldızları da ancak ölünce görürüz. Taşların bile aşkla soluk aldığını duyamayız. Birisi bizi sevmezse, bizim insanlara söyleyecek sözümüz kalmaz
Sayfa 62·Kitabı okudu
Kitap Alıntısı
Bir gün Yaşayan hiç kimsenin Anısı olmayacağız. Yine de Sonsuzluk bizmişiz gibi Yaşayacağız dünyayı. Unutmak ey Tanrının anlaşılmaz bağışı Sensin hepimizin büyük hayatı.
Sayfa 52·Kitabı okudu
Şiir
Kim ne ederse etsin, kim ezerse ezsin, kim yenerse yensin, kim yenilirse yenilsin, ne olursa olsun işinde tek galip vardır, O da Aziz ve Celil olan Allah'tır.
Sayfa 143
Din
Bir ağaç ne kadar ulu, ne kadar güçlü, ne kadar sağlam olursa olsun, onu toprağından çıkarıcak olursanız kurur.Bizi toprağımızdan çıkardılar,biz kuruyacağız.
Sayfa 250