Editörün Biri
@okurdemdem
Editör
70 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
keyifli.
Bu senenin en ilginç kitaplarından biri olacak benim için. Çok farklı mı hikayeler, hayır fakat garip bir şekilde içine çekiyor. Biraz dedikodu havasında, günah gibi gibi
ama dinliyorsunuz.
Reklam
Anne değilim, kendimin önüne koyduğum çok az şey var. Ona rağmen yaralandım. Kitabın neden bu kadar konuşulduğunu anladım.
Öncelikle gizlenmiş bir olay örgüsü olduğunu söylemeden geçemeyeceğim. İlk sayfalarda birazcık boğuldum. Bu birazcık boğulma sonraki sayfalarda yaşayacağım büyük boğulmalara ister istemez hazırladı beni. Çok övülen 800 sayfalık kitaplar bu incecik sayfanın yaşattıklarını yaşatmıyor. Kadın olmak çağlardır konuşuluyor. Bu kadar etikten sıyrılarak konuşuldu mu hiç, işte onu bilmiyorum.
Geber Aşkım
Geber Aşkım
Sonunda2024 Okuma Raporları
Bu kitapla ilgili o kadar heyecanlı ve umutluydum ki anlatamam. Kapağını gördüğüm an havalara uçtum.
Bildiğiniz üzere şişman kadınların televizyon, sinema, edebiyat vb. alanlarda ana karakter olduğu çok görülmez. Görüldüğünde de nedense bir glow up yaşamak zorunda kalır bu kadınlar. Zayıflar, diş tellerini, gözlüklerini çıkarır ve sanki daha önce hiç sürmemiş gibi ruj sürer. Bizim bunu kabul etmemiz beklenir. Sonuç olarak bu karakterler sevdikleri erkekler için güzelleşmek zorundadırlar. Bazı durumlarda da şişman karakterler aşırı problemli olarak gösterilir. Kıskançtır, bencildir yani her şeyden önce sorunludur ve bu durumun nedeni olarak hep kilosu gösterilir. Toplumdan dışlanır, fit kadınlardan nefret eder.
Gerçekten çok sıkıldık.
Medyada ve yapımlarda yeni yeni yer edinmeye başlayan şişman model ve oyuncuların fotoğraflarının altındaki iğrenç yorumları görmekten nefret ediyorum. Bazen sadece kadın oldukları için bile eleştiriliyorlar gibi geliyor. Toplumların kadın nefretleri bir türlü bitmiyor ne yazık ki.
Bu kitabın kapağını kaç arkadaşıma coşkuyla gösterdim bilmiyorum. Bana benzeyen, benim gibi şişman kraliçelere benzeyen bir kadını çoksatan bir yayının kapağında görmek….
Kız neşesi diye buna derim ben.
Bu sevincim kitabı okudukça daha da arttı. Yazar toplumun güzellik algılarına uymayan bir kadın ile gören herkesin taptığı bir erkeğin ilişkisini anlatıyor. Kadının yani April’ın kitap boyunca hissettiklerini hayatında bir kere bile hissetmemiş bir şişman kadın gösteremezsiniz bana. O öfke, yargılanma, kendi ailenden bile gelen eleştiri ve sevgi adı altında yapılan sınır bilmez kötülükler. Birileriyle tanıştığında, biri sana gerçekten baktığında sana mı yoksa kilona mı baktığını anlayamama. Her an canının yakılabileceğinin farkında olma ve gardını indirmekten
Hele şükür.Edebiyat
Öncelikle şunu belirteyim: Kitap beklentimi karşıladı.
Keyifli bir okuma oldu benim için. Devam edeceğimi söyleyebilirim.
Çok ilginçtir ki kitabın ilk yüz sayfasını okuduktan sonra yazarın kesinlikle edebiyatçı olduğunu düşündüm. 200 sayfa sonra ise emindim bundan. Edebiyat fakültesinde 5 sene geçirmiş biri olarak bu konuda yanılmam mümkün değildi. Yanılmamışım da zaten. Ne mutlu ki fakülte hâlâ yazar yetiştirebiliyor.
Mihra Elnurova'yı çok sevdim. Çok gerçek bir genç kadın. Üsteğmenimiz ise zaten yiğidimiz. Hikâye o kadar samimi ve içten ki sanki her gün arkadaşımla buluşup dertleşiyormuş gibi okudum kitabı. Garip ve nereden çıktığı belli olmayan olaylar ya da konuşmalar yok. Karakterler kendilerini aileden biri gibi sevdiriyorlar. Sevilmeyen karakterler de oluyor tabii.
Zaman örgüsündeki atlamalar bile çok tadında olmuş. "Ne yaşadın o arada kızım?" diye çıldırmadım hiç. Psikolojik durumlar göz ardı edilmemiş. Herkesi gerektiği kadar tanıyor ve daha fazlası olduğunu seziyorsunuz. Yazar da yavaş yavaş açıyor zaten bu kilitleri.
Çok uzatmadan söyleyeyim, dosta gider. Önerebileceğim kitaplara bir yenisini eklemiş bulunuyorum. Yayınevi ikinci kitap konusunda bizi süründürmez umarım.
Unutmadan bir şey daha söyleyeyim. Satır aralarına sepiştirilen şiirleri görmek beni çok mutlu etti. Zarifoğlu'ndan Bayazıt'a...
Güzel adamlar okumayı özlemişim. #y:4334is kokan 
İs Kokan Zeytin Ağacı 1
İs Kokan Zeytin Ağacı 1Yazarın başka bir serisini çok sevdiğimden bunu görür görmez aldım. Hatta yalan olmasın ilk gördüğümde çok garip geldi. Bu pembelik, tatlılık. Çizimler falan şaşırtıcıydı yani. Yazarın hep daha karanlık bir kalemi olduğunu düşünmüştüm. Sonra oturup bir nefeste okudum kitabı. Çok çabuk karar vermişim. Dibine kadar karanlık bu kuyu. Ne büyük zevk.
Binnur Şafak Nigiz'in betimleme aşkını okurları olarak hepimiz biliyoruz. Kitabın ilk 150 sayfasında Gülçehre'nin iç dünyasını okurken de gördüm bunu. Gel gelelim o kadar yaktı ki canımı. Yazarın başka bir kitabı olan İhtilal'i okurken benzer bir duyguya kapılmıştım. Bir baba meselesi vardı orada da. İhtilal çok daha ağır olmasına rağmen dimdik durabilmiştim o satırlarda çünkü Gurur da dağ gibi ayaktaydı. Feleğin sillesini yemiş yetişkin bir adamdı ama Gülçehre çok üzdü beni. Ondan kaçırılmış bir hayatı yaşamaya çalışıyordu. Evren Kuran (Kelime oyunu diyemem adının hakkını verdi beyimiz.) ona dünyanın kapılarını açarken ben de rahatladım bu yüzden.
Bu arada kitabın komik olduğunu da belirtmek lazım. Yazar yan karakterlerini bu konuda çok donatıyor. Bir yandan ağlatırken bir yandan güldürmeyi de böyle başarıyor.
Kitabı sevdim fakat açık konuşmam gerekirse giriş gibi gördüm. Öyle olduğunu da biliyorum hoş. Binnur bizi daha çok dağıtır, eminim. 
Binnur Şafak Nigiz
Binnur Şafak Nigiz
Reklam