“Ama sonunda kaybeden siz olmuşsunuz”
“Kayıp mı? Kaç kişi böyle sevebilmiştir dünyada?”
“Ama kucağında bir kucak korla kalan siz olmuşsunuz.”
“İyi ya boş değildi kucağım.”
“Ama yandınız kül oldunuz.”
“Ama vardım, kül bunun kanıtı.”
Onu yalnızca dokunarak, yalnızca koklayarak bile tanırdım; kör olsam bile nefeslerinden, ayaklarının yere vuruşundan tanırdım. Ölmüş olsam bile, dünyanın sonu gelmiş olsa bile tanırdım.