okuyan palton
@okuyanplaton
kitap blooger'ı
lisans
gaziantep
20 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Erkekler bazen ne kadar basit oluyorlar... Zannediyorlar ki, bir erkeğe karşı hiddet, hatta nefret duymaya başlayan bir kadın, hemen başka erkekler bulup boyunlarına sarılmak ister...
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
"Sevmek iki türlüdür; birisi hayata karşı duyulan istek ve hevesin belki en büyük ifadesi, diğeri ise korku ifadesidir. Bence ilki bütünüyle hayran olunacak bir durum ,ikincisi ise, olsa olsa bir avuntudur. Güzel bir günde göz alıcı bir kıyı boyunca vapurda giderken kıyıyı seyreder, manzaradan zevk alırsınız. Bu, dışarıya bakmakla alınmış bir zevktir ve herhangi büyük bir gereksinimle bağlantısı yoktur. Ama eğer geminiz batmış da kıyıya doğru yüzmekteyseniz, bu kıyıya başka türlü bir sevgi beslersiniz: Kıyı sizin için güvenliği temsil eder; güzel ya da çirkin olması önemli değildir. Sevmenin üstün olanı .gemisi güvenli olan kişinin duygusuna benzeyendir. Daha az güzel olanı da gemisi batmış olana uyandır. Bu iki türlü sevginin birincisini, kişi ancak güvendeyken ya da en azından kendisini kuşatan tehlikelere aldırış etmiyorsa duyabilir. İkincisi ise tan tersine, güvenli olmayan bir durumun doğurduğu sevgi, diğerinden daha öznel ve bencildir.Çünkü sevilen nitelikleri için değil, işe yaradığı için değerli görülmektedir,"
"Ben bir kere yere düştüm, sonrasında ise hep dizlerimin üzerinde durdum. Tekrardan itmeye çalıştıklarında ise devrilmedim, devrilsem bile daha kolay düştüğüm yerden doğruldum ama hep dizlerimin üzerinde durmaya devam ettim. Dizlerimin üzerinde durmamın en büyük faydası da ne oldu biliyor musun? Bütün insanlar ayaktaydı ve ben ellerini, ellerinde tuttukları silahları görüyordum. Bana hiçbir zaman o silahlarla zarar veremediler ve dizlerimin üzerine çökmüşken onları daha kolay devirdim. Nasıl mı? Beni görmüyorlardı ve ellerindeki silahlarla onları vurmak daha kolaydı."
İnsanlar en çok mutsuz oldukları an vicdansızlaşırlardı.
İnsanlar en çok mutsuz oldukları an körleşirlerdi.
His Cehennem ÇiçeğiAşk
~Siz hiç bir ruha aşık oldunuz mu? Hare oldu. Öfkelendiğinde nasıl baktığını bilmeden, gülümsemesinden bir nefret boyu kadar uzakken acı kahve kokusuyla sınandı kalbi.
~”Ateş’i sevmek çerçevedeki bir resmi sevmek gibiydi benim için. Üzülüyordum, kırılıyordum,heyecanlanıyordum.Bazen cehennemin ateşten labutları olanca ağırlığıyla cılız bedenimin üzerine devriliyordu, çoğu zaman hissedebileceğim en ufak duygunun zerresini bırakmıyordu benliğime. Oysa cansız bir resimde hep aynı bakan suretten ibaretti,ne zaman baksam buz gibi, ne zaman baksam ateş...”
