Mutluluğun gözü kördür,
Yalnızlık sağır.
Ondandır biri tökezleyerek yürür,
Öbürü uykusunda bile bağırır.
Mutluluk yalnız kendisini görür;
Unutur bu yüzden ilkin kendisini.
Yalnızlık kendi tutukluğunda özgür,
Boyuna bekler dönsün diye sesini.
Bana ne yaptın Gezgin?
Suyundan hiç içmeyeceğim pınarı gösterdin,
Hiçbir zaman benim olmayacak, biliyorum, o uzaktaki kadın ama ben onunum artık, sonsuza dek ve bir başkası daha olmayacak yaşamımda.
Gezgin, ne yaptın bana?
O uzak pınarın tadını duyurdun Ama ben hiçbir zaman hiçbir zaman
Susuzluğumu gideremeyeceğim o pınardan