Olçar Dikilitaş
@olcaree
Kendimce inceliyorum
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
"Her şey eninde sonunda yoluna girecek, Morty. Eğer girmezse, henüz sona gelmemişizdir."
(Rick and Morty)
Beklediğimden UzakEdebiyat
Deliliğin Dağlarında adlı kitaba karşı gerçekten pozitif beklentilerim vardı, ancak bir iki olumlu öğe dışında benim beklentilerimin uzağındaydı. Bekletimin altında bir tempo vardı, okunmayı güçleştiriyordu.
Kitabın konusu gerçekten ilgi çekiciydi, aslında "Oyuk Dünya Anlayışı" ile ilgili olduğunu, internette bu kitabın atası olarak kabul edilen 
Edgar Allan Poe "un 
Nantucketlı Arthur Gordon Pym’in Hikayesi'nden esinlendiğini duyduktan sonra öğrendim ve bu benim ilgimi çekti.
Öncelikle kitabın bana geçirebildiği etkilerden bahsedeyim. Yazarın okuduğum ilk kitabı olan 
Innsmouth'un Üzerindeki Gölge " gibi betimlemeleri gayet iyiydi. Birçok terim olsa da bunlar güzel bir şekilde yerleştirilmişti.
Yukarıda belirttiğim olumlu yönlerin dışında, kitap öncelikle çok sıkıcıydı. Özellikle ilk 90 sayfada, dikkatim ara ara dağıldı; dili ağırdı ve evet terimler iyi yerleştirilmişti, ancak gereksiz derecede fazla kullanıldığı bölümler de mevcuttu. Ayrıca, kitap vermesi gereken gerginliği ancak son sayfalarda verebildi; bu da beni en çok rahatsız eden nokta oldu, çünkü gergin ve karamsar bir hikaye, gelişme bölümünde yeterince gerilim sağlamayınca, sondaki atmosferin etkisi azalıyordu.
Bir de yazarın sürekli her bölümün başında, 1-2 paragraf şeklinde durumun ne kadar gerici ve kötü olduğuna ikna etme çabası bana çok boş geldi. Direkt o kısımlar olmasa da kitap aynı gericilik de olurdu, sanki söyleyince daha iyi oluyormuş gibi düşünmesi bana garip geldi.
Ayrıca yazarın bazen tamamen betimlemeye odaklanması, ki ben çok severim, o kadar fazlaydı ki konuyu unutturuyordu; sadece geçtikleri mekanlar önemliymiş gibi hissettiriyordu, yaşanan olaylar ise önemsiz gibi geldi.
Hem tempo hem de tutarlılık açısından çok daha iyi olan "Insmouth'un Üzerindeki Gölge"yi tavsiye ediyorum, ancak bu kitabı okumasanız da olur.
Innsmouth'un Üzerindeki Gölge'in incelemesi
Edgar Allan Poe "un Nantucketlı Arthur Gordon Pym’in Hikayesi'nden esinlendiğini duyduktan sonra öğrendim ve bu benim ilgimi çekti.
Öncelikle kitabın bana geçirebildiği etkilerden bahsedeyim. Yazarın okuduğum ilk kitabı olan Innsmouth'un Üzerindeki Gölge " gibi betimlemeleri gayet iyiydi. Birçok terim olsa da bunlar güzel bir şekilde yerleştirilmişti.
Yukarıda belirttiğim olumlu yönlerin dışında, kitap öncelikle çok sıkıcıydı. Özellikle ilk 90 sayfada, dikkatim ara ara dağıldı; dili ağırdı ve evet terimler iyi yerleştirilmişti, ancak gereksiz derecede fazla kullanıldığı bölümler de mevcuttu. Ayrıca, kitap vermesi gereken gerginliği ancak son sayfalarda verebildi; bu da beni en çok rahatsız eden nokta oldu, çünkü gergin ve karamsar bir hikaye, gelişme bölümünde yeterince gerilim sağlamayınca, sondaki atmosferin etkisi azalıyordu.
Bir de yazarın sürekli her bölümün başında, 1-2 paragraf şeklinde durumun ne kadar gerici ve kötü olduğuna ikna etme çabası bana çok boş geldi. Direkt o kısımlar olmasa da kitap aynı gericilik de olurdu, sanki söyleyince daha iyi oluyormuş gibi düşünmesi bana garip geldi.
Ayrıca yazarın bazen tamamen betimlemeye odaklanması, ki ben çok severim, o kadar fazlaydı ki konuyu unutturuyordu; sadece geçtikleri mekanlar önemliymiş gibi hissettiriyordu, yaşanan olaylar ise önemsiz gibi geldi.
Hem tempo hem de tutarlılık açısından çok daha iyi olan "Insmouth'un Üzerindeki Gölge"yi tavsiye ediyorum, ancak bu kitabı okumasanız da olur.
Innsmouth'un Üzerindeki Gölge'in incelemesi