Olçar Dikilitaş
@olcaree
Kendimce inceliyorum
Ege/Diş Hekimliği Fakültesi
67 okur puanı
Mayıs 2022 tarihinde katıldı
Kafada Kurma İşini AzaltalımEdebiyat
Yeşil Çay, iki hikayeden oluşan ve psikolojik olarak kendi kendini yiyip bitiren iki farklı adamın iki farklı öyküsünü anlatan bir kitap.
Kitaptaki öyküler, daha çok hafif, çıtır çerezlik türde olmuş. Okurken yeterince gerilim hissetmediğim ve psikiyatri açısından herhangi bir detay alamadığım için kitabın olması gereken seviyenin altında kaldığını düşünüyorum.
Özellikle ikinci hikayede, son sayfada olan olay dışında hikaye oldukça düz ve tahmin edilebilirdi. Okurken gerçekten sıkıldığımı hissettim.
Gerçekten bir insanın kafasında kurarak ve kendine baskı yaparak ne kadar ağır bir buhran altına girip ölüme gidebileceğini gösteren iki hikaye. Ancak, bunu bir tık daha merak uyandırıcı ve gerilimli bir şekilde anlatarak çok daha başarılı olabilirdi kitap.
Ortalama seviyede bir gerilim-psikolojik vaka kitabı, boş zamanı olan okuyabilir.
Reklam
Konu ve kitap apayrıEdebiyat
Kitabı yeni bitirdim ve bu kitapla ilgili görüş belirtmek lazım gibi hissettiğim için kısa bir inceleme yazdım. Kitabın arka kapağına bakıp kitabı almayın çünkü konu o değil.
Öncelikle kitapla ilgili en sevmediğim nokta bize verilen Sears, Betsy, Reneé, Salazzo ailesi ve diğer tüm karakterlerin tam olarak anlamlı bir sona sahip olmaması oldu. Karakterler gündelik hayatlarında evlilik, cinsellik, hayatın kirliliği, komşuluk, dalgınlık, fedakarlık gibi önemli konularda minik de olsa olaylar yaşıyorlar ancak bu olaylar bir bağlamda sonuç bulmuyor, bulsa da çok hızlı geçiliyor.
Kitabın arka kapağındaki konunun yani çevrenin kirletilmesi ve bir gölete yapılan manasız yapılaşmayı eleştiri ise son 15 sayfada sonuç buluyor ve bu kesinlikle tatmin etmedi. Betsy'nin çocukça yaptığı planın hemen sonuç bulması ve Sears'ın bu olayda rolünün çok minimal olması beni şaşırttı. Yani tüm bu hayatın içinden olan minik olayların bir yerde çevre problemine bağlanmasını bekledim ama hem bağlanmadı hem de sonu çok aceleyle bitti.
Kitabın tek iyi yanı karakterlerin çok hayatın içinden hissettirmesi oldu, o yönünü beğendim. Ama bazen de manasız atlamalar olduğu için olayların da önemsiz hissettirdiği oldu.
Kısacası günlük ancak aceleyle yazılmış tam bir olayı olmayan bir hikaye.
John Cheever 'ın ölmeden önce son kitabı.
John Cheever 'ın ölmeden önce son kitabı.Farklıyız ve aynıyız.Edebiyat
Arkadaşım sayesinde 'Kadın Beyni Erkek Beyni'ni okudum ve gerçekten yazarın çok akıcı ve sıkmayan anlatımı beni şaşırttı ve sevindirdi.
Kitabın övülecek birçok noktası var, ama bence ilk paragrafta söylediğim gibi en iyi kısmı akıcı olması. Ben daha akılda kalıcı olsun diye her gün 1 bölüm okuyarak ilerledim, ama gerçekten bir bilim kitabına göre çok daha kısa sürede okunabilirdi.
Erkek-kadın farkını kitap çok güzel bilimsel örneklerle süslüyor ve gariptir ki o örnekler akılda kalıyor. Günlük hayatta kimi diyaloglar da ne kadar da gerçekçi olduğunu kendim de tecrübe ettim. Çoğu popüler bilim kitabının yapması gerekeni bu kitap muazzam bir bütünlük de sunuyor. Bilimsel örnekler inanılmaz derecede nokta atışı. Tek tek saymasam ve üstü kapalı şekilde belirtsem de gerçekten böyle.
Kitap akıcılığının ve güzel örneklerinin yanında aynı zamanda çok iyi bölümlendirilmiş. Gün gün okuduğum için kimi zaman iki-üç gün okuyamasam bile kaldığım yerden devam ederken hiç unutmadığımı fark ettim. Bu da iyi bir özellik.
Farklılıklarımızı belirtirken yazarın tavsiyeye yakın paragraflar koyması da hoş ve samimi hava katmış bence; bu da sıkıcı olmamasını sağlamış. Bu durum muhabbet havası gibi hissettiriyor ve tüyoların samimi hissettirmesine olanak sağlıyor.
Bir ilişkide basitçe olabilecek her soruya hem karşılık veriyor, hem samimi hissettiriyor, hem öğretiyor, hem tüyo veriyor. Aynı zamanda bunu akıcı şekilde yapıyor. Takdir edilesi.
Tek anlamadığım nokta ara ara bölümler öncesi bir kız ve erkeğin bitmeyen hikayesiydi. Sonuna kadar hoş bir detay olsa da sonunda anlamını çözemedim.
Beyinlerimiz hala en büyük gizemlerimiz. O gizemi anlayıp birbirimize karşı en iyi (faydalı) şekilde kullanmak yine bizim elimizde. Umarım bunu başarabiliriz. 
Serkan Karaismailoğlu'nun eline sağlık, kesinlikle büyük
Serkan Karaismailoğlu'nun eline sağlık, kesinlikle büyükTükenen Doğanın İçinde Yüzen Bizler
Stefan Zweig 'ın okuduğum tüm kitapları, diğer bütün kitaplardan çok daha derin ve anlamlı betimlemeler içeriyor, ama bu kitapta bence zirveye çıkmış çünkü olay yok. Düz durumu o kadar iyi anlatıyor ki, kendi hayatımda ne kadar böyle anı çöpe attım diye sorgulayıp üzülmemi sağladı.
Okurken resmen yüzüyormuş gibi hissediyorsunuz; anlatıcı size hislerini açtıkça rahatlıyorsunuz ya da geriliyorsunuz. O derece hissettiriyor, 50 sayfalık bir kitap olmasına rağmen.
Genç kızı betimlemeleri ise gerçekten bambaşka bir seviye. Ayrıca çevirisi çok iyiydi, kitabın 
Duygu Bolut'un eline sağlık.
Kesinlikle tavsiye etmemin yanında, doğayla ilgili betimlemelerini ve isyanını sona bıraktım. Bir nebze bu kitap, doğanın tükenişinin çığlıkları gibi. Doğayı sömürmeyi bırakmalıyız artık, azla yetinmeliyiz çünkü doğa can çekişiyor. Kitaptaki gibi serin bir rüzgarı acayip derecede özlediğimiz günler çok da uzak değil. Kasıntı kasıntı yazmak istemesem de, ben de kitaptaki karaktere katılıyorum; çoğu insan bu durumu görmüyor. Hava sıcaklıkları 50'yi geçiyor ama hiç kimse kulak asmıyor. Umarım doğayla barışmayı öğreniriz."Edebiyat
Stefan Zweig 'ın okuduğum tüm kitapları, diğer bütün kitaplardan çok daha derin ve anlamlı betimlemeler içeriyor, ama bu kitapta bence zirveye çıkmış çünkü olay yok. Düz durumu o kadar iyi anlatıyor ki, kendi hayatımda ne kadar böyle anı çöpe attım diye sorgulayıp üzülmemi sağladı.
Okurken resmen yüzüyormuş gibi hissediyorsunuz; anlatıcı size hislerini açtıkça rahatlıyorsunuz ya da geriliyorsunuz. O derece hissettiriyor, 50 sayfalık bir kitap olmasına rağmen.
Genç kızı betimlemeleri ise gerçekten bambaşka bir seviye. Ayrıca çevirisi çok iyiydi, kitabın Duygu Bolut'un eline sağlık.
Kesinlikle tavsiye etmemin yanında, doğayla ilgili betimlemelerini ve isyanını sona bıraktım. Bir nebze bu kitap, doğanın tükenişinin çığlıkları gibi. Doğayı sömürmeyi bırakmalıyız artık, azla yetinmeliyiz çünkü doğa can çekişiyor. Kitaptaki gibi serin bir rüzgarı acayip derecede özlediğimiz günler çok da uzak değil. Kasıntı kasıntı yazmak istemesem de, ben de kitaptaki karaktere katılıyorum; çoğu insan bu durumu görmüyor. Hava sıcaklıkları 50'yi geçiyor ama hiç kimse kulak asmıyor. Umarım doğayla barışmayı öğreniriz."Oydu, katil o.Stefan Zweig 'ın okuduğum son kitabı ve yine sayfası kısa olmasından değil, kalitesinden dolayı sürükleyici bir deneyim sunuyor.
Öncelikle, bu kitap yine tahmin edilebilir olsa da, sırf yazarın anlatımı ve olaya karşı yaptığı yorumu merak ettiğim için direkt tek oturuşta okudum ve bitirdim.
Bir köpeği de duygusal açlık noktasına yerleştirerek, her canlıya sevgiyi sadece belirli bir süre değil, kalıcı olarak vermenin önemini bize basit bir şekilde aktarıyor. Mesaj açık, olaylar net ve anlatım harika, sadece tahmin edilebilirlik ve karakter gelişimi basit olması dışında, gerçekten duygusal bir hikaye.1000Kitap
Stefan Zweig 'ın okuduğum son kitabı ve yine sayfası kısa olmasından değil, kalitesinden dolayı sürükleyici bir deneyim sunuyor.
Öncelikle, bu kitap yine tahmin edilebilir olsa da, sırf yazarın anlatımı ve olaya karşı yaptığı yorumu merak ettiğim için direkt tek oturuşta okudum ve bitirdim.
Bir köpeği de duygusal açlık noktasına yerleştirerek, her canlıya sevgiyi sadece belirli bir süre değil, kalıcı olarak vermenin önemini bize basit bir şekilde aktarıyor. Mesaj açık, olaylar net ve anlatım harika, sadece tahmin edilebilirlik ve karakter gelişimi basit olması dışında, gerçekten duygusal bir hikaye.Reklam