Öldürdüler beni azizim Öldürdüler Bir bakışla öldürdüler Bir gülüşle Bir çift yeşil gözün gadrine uğradım Bir Nisan akşamında Hiç acımadılar Taktılar ilmeği boynuma Sıraya girdiler sehpayı tekmelemek için Öldürdüler beni azizim Öldürdüler Sokaklarında yürüdüğüm şehirde Gökyüzünü izlerken gözleri gözlerimde İçim yanasıya sevdim Ama yine de öldürdüler Hiç ölmek istemedim oysa Boynuna sarılmayı hayal ederken Saçlarını kefen yaptılar bana Öldürdüler beni azizim Öldürdüler Ölmek ne kadar güzelmiş bile dedirttiler bana...
Edebiyat
KIYININ ARDI 2
Hiç anlatamadığım hüznümü anlatamayarak çoğalttım. Anlatsam. Anlatsam ve sen de yanlış anlarsan. Hüznüme yer kalmaz ve de anlamayışına. Öyle kalabalık ki kalbim; hangi cesedi nereye gömdüm bilmiyorum. Bilsem. Bilsem ve sen de dalga geçersen. Kalbime yer kalmaz ve de insafsızlığına. Ruhum, bedenimden nasıl çıkacağını öğrendi. Hüzünden. Hüzünden ölürsem ve sen de beni hissetmezsen. Toprak bir anne gibi kucaklar beni, senden. Boğazımı sıkıyorsun hayat. Yeter. Yeter öldüm, yaşayacak mecali göremedim ben. Ah bir bilsen. Bilsen sevmek kıyıdaki umudu nasıl büyütüyor. Fazla büyürse kıyıdan düşerim onu da biliyorum. Sıkma artık boğazımı hayat Ben öldüm zaten sevilmeyerek. Ruh bir kere veda edince bedende hırsızlar gezer. Beni kıyıdayken iterek öldürdüler. Toprak oldum kıyımla beraber. Toprak olursam. Toprak olursam ve sen de unutursan beni. Üzerimdeki gülü soldurmak için yine yaşarım ben.
Yaşarken değerimi bilmeyerek beni öldürdüler.
Sayfa 343·Kitabı okuyor
Alıntı
BEN DEĞİLDİM
Bir akşam-üstü pencerenden bakıyordun Ağır ağır, yollara inen karanlığa. Bana benzeyen biri geçti evinin önünden. Kalbin başladı hızlı hızlı çarpmaya... O geçen ben değildim. Bir gece, yatağında uyuyordun.. Uyanıverdin birden, sessiz dünyaya. Bir rüyanın parçasıydı gözlerini açan, Ve karanlıklar içindeydi odan.. Seni gören ben değildim. Ben çok uzaktaydım o zaman, Gözlerin kavuştu ağlamaya, sebepsiz ağlamaya. Artık beni düşünmeye başladığından Bıraktın kendini aşk içinde yaşamaya.. Bunu bilen ben değildim. Bir kitap okuyordun, dalgın.. İçinde insanlar seviyor ya da ölüyorlardı. Genç bir adamı öldürdüler romanda. Korktun, bütün yininle ağlamaya başladın.. O ölen ben değildim.
Sayfa 70·Kitabı okudu
Şiir
Geçen sene sahilde koşarken bir sokak köpegi beni taklit edip benle yavaş şekilde koşuyordu. Askerden geldikten sonra görmedim. Büyük bir ihtimalle ya öldürdüler yada barınağa görürdüler. Kimseye zararı yoktu. Çünkü önceden sürekli sahildeydi.
1000Kitap