...
Bütün bunları sormadığım halde anlatıyorlar bana. Çünkü anlatacak birine ihtiyaçları var. Çünkü yalnızlar. Bende yalnızım ama bizden bir yalnızlar kulübü olmaz. Onlarınki seçilmiş yalnızlık, benimki ise doğuştan.
Kayıp, yaratıcılığımızı harekete geçirsin diye dönüştürmenin yollarını bulmamız gereken şey midir? Kayıp, gereksiz bir neşeye kaçmadan, "inkar haline" girmeden bir ilham kaynağı gibi de tanımlanabilir mi en baştan?
...
O zaman mesele bulmak olur, kaybetmek degil. Kayıp kendi içinde bir amaç olmaz
bundan böyle.
"Kürt kısmında akıl olmaz" derler. Bu laf her Kürde mahsus değil. Bizim Hamo dayıda Mustafa Kemal Paşa aklı vardı yavrum, hiç eksik değil, Mustafa Kemal aklı ..
Eğer yaşamda gerçekten bir anlam varsa, acıda da bir anlam olmalıdır. Acı da yaşamın kader ve ölüm kadar silinmez bir parçasıdır. Acı ve ölüm olmaksızın, insan yaşamı tamamlanmış olmaz.
"Böyle olmaz. Binlerce köpek kurtuluşunu tek bir köpeğe bağlarsa buradan bir şey çıkmaz. Herkes kendine güvenecek, yanındakine güvenecek, ondan sonra bana güvenecek... Hayvanlığımızı ancak böyle koruyabiliriz.