Cengiz Han'a Küsen Bulut,
Cengiz Aytmatov okumak bana göre insanda tarifsiz bir tat bırakıyor. İşte yine öyle bir tatla bir kitabı daha bitti.
Aslında Gün Olur Asra Bedel'in son bölümü olarak yazılmış. Dönemin katı sosyet rejimine yönelik eleştiriler mevcut olduğu için bu bölün kitaptan çıkarılıp ayrı bir kitap olarak yazılmış. Kitapta tanıdık isimleri görünce ne demek istediğim daha iyi anlaşılacaktır. Kitapta Öğretmen Abutalip'in kendi halkına ait efsaneleri yazdığı bir kitabın dönemin baskı yasakları yüzünden tutuklanmanmasıyla başlayan süreci anlatıyor. Efsane'ye konu olan hikaye kitabın adıdır aslında. Ki bu efsane de beni çok etkilemiştir. Yine tadı damağımda kalan bir kitap oldu.
-yani bilmiyorum olric.
Bazıları öyle şanslı olur ki; hiçbir şey yapmazlar fakat yine de el üstünde tutulurlar.
+Ya biz efendim?
-Bizim yapmadığımız fedakarlık kalmıyor ama yinede yarım kalmaktan kurtulamıyoruz olric..
İki Dirhem Bir Çekirdek /İnceleme/Edebiyat
Puan vermedi·212 syf.·
2026 153. kitabı
İskender Pala’nın o her gün hiç düşünmeden ağzımızdan dökülen, pelesenk olmuş deyimlerin arkasındaki acayip hikayeleri gün yüzüne çıkardığı, insanı okurken adeta eski İstanbul’un o canlı, tıkır tıkır
“Yalansızız artık. Hâlâ birkaç sırrımız var. Ama yalansızız.”
Evlenip aynı çatı altında yaşıyorlar diye karı koca olur mu insanlar?
Aynı ana babadan oldular diye birbirlerine sahiden kardeş olur mu çocuklar?
Yıllar kalbini dağlasa da içlerindeki o kor söner mi âşıkların?
Her şeyi aşikâr olanların sakladıkları sırlar daha mı çoktur?
Bu kitabı okurken kimi yerde kahkahalarla güldüm kimi yerde gözyaşlarım sel oldu. Dışarıdan baktığınızda sıradan ve birbirine bağlı görünen bir aile. Ama ne sırlar saklı içlerinde, ne günahlar yer etmiş de yük olmuş gönüllerine. Okudukça, karakterleri dinledikçe yavaş yavaş çözülüyor ilmek, yanıt buluyor kafanızdaki sorular.
Herkesin bir hikayesi var, açıp baktığında herkesin yaraları var. Dışarıdan baktığınız binaların her penceresinde ayrı ayrı hikayeler, hayaller, umutlar, sırlar, acılar var ve bu kitapta bu evlerden birinin hikayesine, acılarına bir psikolog edasıyla şahit oluyorsunuz...
"İnsan yaşamı alaya alınmayacak kadar hüzünlü ve ciddidir."der Fernando Pessoa.
Başlangıçta ısınamadığım, kötü gördüğüm, sevemediğim karakterlere, kitabın devamında kendi hikayelerini dinleyince hak verdim. Hayat herkese iyi davranmıyor. Bazen hayat insanı kötü olmaya itiyor. Kimseyi yargılamamalı, yadırgamamalı...
Şermin Yaşar'ın okuyup da sevmediğim hiçbir kitabı olmadı şu ana kadar. Genç edebiyat alanındaki bu ilk romanını da öyle sevdim ki kitaplığımda favoriler arasında yerini aldı. Herkese tavsiye ederim ve keyifli okumalar dilerim...
Birçok kişi , kendi adına,gerçekte hiç görülmemiş ve hiç bilinmeyen cumhuriyetler ve prenslikler hayal etmiştir; kişinin nasıl yaşadığı ile nasıl yaşadığı gerektigi arasında öyle büyük bir uçurum vardır ki ,yapılması gereken uğruna yapılanı terk eden kişi,çok geçmeden korunmasını değil, yıkımını öğrenmiş olur; çünkü her zaman iyi bir insan olmak isteyen kişi,iyi olmayan onca insan arasında kesinlikle yıkıma uğrayacaktır.
