Her çiçeğin ölümü kendi güzelliği uğrunadır
ve her kuş uçabildiği göklerde özgürdür.
Asi bir direniş koyabilme meziyetidir onurlu yaşamak
bu yüzden kardelenler ölümsüz, kartallar hürdür.
Bu gece gözlerimin ufkuna düştün
Her yerde sen
Tohumda sancı, filizde sürgün
Çiçekte sensin, meyvede sen
Gecenin son çağında
Gül dalında şakıyorsun
Gözüm gözüne değiyor
Yıldızlardan bakıyorsun
Denizlerde incisin
Dudağımla topluyorum
Her çiçeğin adı sensin
Yalnız seni kokluyorum
Palandöken dağlarında beyazım
Gökyüzümde mavimsin
Sen bu gece otağımsın
Yatağımsın, evimsin
Pınar başına geldi
Bir elinde güğümü;
Çattı yay kaşlarını
Görünce güldüğümü,
Bağlamıştı gönlümü
Saçlarının düğümü.
Bilmiyordum bu örgü
Acaba bir büyü mü?
Sordum: Nerdedir yerin?
Nedir senin değerin?
Yedi kral vurulmuş,
Ne bu ceylan gözlerin?
Hangisine varırsın
Bu yedi ünlü erin?
Şöyle dedi bakarak
Göklere derin derin:
Kralların taçları
Beni bağlar büyü mü?
Orduları açamaz
Gönlümdeki düğümü.
Saraylarda süremem
Dağlarda sürdüğümü.
Bin cihana değişmem
Şu öksüz Türk'lüğümü...