Evet bu soru insanın zihnindeki sinirleri hem uyuşturup hem de elektrik çarpmış döndürebilir. Antik çağın usta filozofunun fikir dünyasındaki aksaklıklar mı yoksa #nietzsche nin yaşadığı dönemde insanlık için bir önerme olabilecek kadar kifayetsiz kaldığında in mı bilinmez kahramanımuzın yarattığı hatta öldürdüğü putlaşan tanrıların divanında yaşamın insan ve insanın da toplumdaki avamlığına yeni bir bakış getirmiş olan #nıetzsche #sokrates 'in yarattığı patları teker teker kırıyor. Eserde bunun adım adım fikren nasıl hayata geçtiği lirik bir dil ile anlatılmış.
Bu kitap beni resmen ikiye böldü, bir yandan büyüledi bir yandan kafamı allak bullak etti, ama yazmadan duramadım. (İncelemem ucundan azıcık spoiler içeriyor, uyarıyorum…)
Şunu en baştan söyleyeyim, Vişnenin Cinsiyeti tarif etmesi zor kitaplardan. Ne tam roman, ne masal kitabı, ne de oturup akıcı akıcı okuduğun klasik bir "şey". 17. yüzyıl Londra'sında geçiyor sözde -iç savaş, kralın idamı, veba- ama Winterson bu tarihsel taslağı masal, fantezi ve felsefeyle öyle bir örtüyor ki kitap hiçbir zaman gerçekten 17. yüzyıla "ait" olmuyor. Daha çok zamanın, bedenin ve kimliğin sınırlarında gezen bir hayal gücü güzellemesi çıktı önüme.
Kitapta iki ses var, Winterson bunları bilerek birbirinin tam zıttı gibi kurmuş ve sonra o zıtlığı usulca bulandırmış.
Köpekli Kadın... işte bu karakter beni fena yaptı. Devasa, çirkin, şiddet dolu, toplumun kıyısına itilmiş bir "canavar". Bir fili sektirebilecek ağırlıkta, dişlerini söktüğü adamları çuvala dolduran, sevgiyi bilen ama nasıl ifade edeceğini bilemeyen bir kadın. Ama dikkat etmemiz gereken şey bence şu, Winterson onu canavar yapıp bir kenara atmıyor, tam tersine onun sesi kitabın en komik, en sahici, en sarsıcı sesi. Bedeni "kadın nasıl olmalı" beklentilerine o kadar uymuyor ki, kadınlığın aslında doğal bir şey değil, dayatılan bir ölçü olduğunu resmen bedeniyle ispatlıyor. Onun grotesk bedeni başlı başına bir başkaldırı bence.
Bir de Jordan var, bulup evlat edindiği çocuk. Hayalperest, ufka ve "bulunmayan" şeylere aşık biri. Gerçek yolculuklar da yapıyor ama asıl yolculukları içsel ve hayali. Ve burada Winterson'ın asıl numarası şu: dev bir kadın ve kırılgan, romantik bir erkek. Cinsiyet rollerini öyle bir tersine çeviriyor ki…
Başlığın sırrını çözdüğüm an ise kitap bende bambaşka bir yere oturdu. En çok atlanan ama bence en
Zihnin Labirentlerinde Biçimsel Bir Tıkanma: Suretler ve Direkler
Güray Süngü’nün Köşe Başında Suret Bulan Tek Kişilik Aşk adlı eseri, ilk bakışta absürt anlatımı ve alışılmadık metaforlarıyla şaşırtan, katmanlı bir post-modern roman denemesidir. Kitabın temel konusu; modern dünyada bireyin yaşadığı derin yabancılaşma, iletişim kanallarının tıkanması ve insanın en yoğun duygu olan aşkı bile karşısındakiyle paylaşmak yerine kendi zihninde inşa ettiği sanal bir illüzyon olarak "tek başına" deneyimlemesidir. Eserde sıkça karşımıza çıkan, bireyin adeta bir sokak direği gibi eylemsizleştiği, donakaldığı ve hayata müdahale edemediği o "direk olma" halleri, bu toplumsal felcin ve hissizleşmenin trajikomik bir yansımasıdır.
Kabul etmek gerekir ki yazar, çağımızın en yaralayıcı ve güncel sorunlarından birine parmak basmaktadır. Dijitalleşen ve kalabalıklaşan dünyada insanın giderek yalnızlaşması, ötekiyle gerçek bir bağ kuramaması ve duygularını nesneleştirmesi sosyolojik açıdan oldukça etkileyici bir damardır. Ancak bu güçlü tematik zemin, kitabın anlatım tarzı ve kurgusal tercihleri sebebiyle ne yazık ki ciddi bir ritim kaybına uğramaktadır.
Kitabın Temel Önermesi şudur: Modern insan kalabalıklar içinde yapayalnızdır; kendi oluşturduğu savunma mekanizmaları ve egosu yüzünden "ötekiyle" sahici bir bağ kurma yeteneğini kaybetmiştir. Bu nedenle yaşadığını sandığı aşklar ve ilişkiler, aslında karşısındaki insandan bağımsız olarak kendi zihninde dönüp duran, köşe başlarında biçim bulan tek kişilik birer yansımadan ibarettir.
Romanın değindiği bu felsefi önerme her ne kadar takdire şayan olsa da, Süngü'nün tercih ettiği aşırı ironik, tekrarlara dayalı ve parçalı post-modern dil, yapıtın sürükleyiciliğine büyük bir darbe vurmaktadır. Anlatımdaki bu deneysel ve soyut tarz, okuyucunun metinle ve karakterlerle bağ kurmasını zorlaştırmakta,
Helloooo
Okuduğunuz ve asla sevmediğiniz evlat olsa sevilmez dediğiniz tüm o kadın karakterleri unutun! Size onlardan daha ama çok daha beterini getirdim.
Allah sizi inandırsın adını bile anmak bana işkence gibi geliyor o yüzden ismini telafuz etmeyeceğim. Ama şu kadarını bilin bu kitabın kadın karakteri berbat ötesi berbat!
Yani yazar bu kadar antipatik bir karakteri neden yazar diye sorgulamıyorum da artık.
Belki bir ihtimal kitap güzel olabilirdi ama karakterler o kadar kötü yazılmış ki kurgu herşekilde gölgede kaldı.
Arturo'yu da sevmedim sevemedim, ismi lazım değili o kadar tolere etti ki koca bir neden ile bitirdim kitabı!
İlk kitaplar ne kadar güzeldi halbuki! Sayfa sayıları çoğaldıkça yazarcığım daha çok saçmalıyor.
Tek tesellim ne biliyor musunuz? Serinin bitmesine son bir kitap kaldı.
Ve evet ben onu da alacağım. On bir kitabı almış okumuş insanım son kitapla finalide pekâla paşalar gibi yaparım.
Hep söylüyorum yine söyleyeceğim. Serinin ilk kitapları çok güzel inanıyorum ki okursanız seversiniz.
Ama son kitapları önerme konusunda çok çekincelerim var.
O yüzden ilk kitapları alın OKUYUN ve OKUTUN
Ama son kitapları çokça düşünerek karar verin.
KitapRüyasından Sevgilerle
Yazar Grady Green, hayatının en mutlu ve en kötü gününü aynı anda yaşar. Kitabının çok satanlar listesine girdiğini öğrendiği gece karısı Abby ortadan kaybolur. Bu olay üzerine Grady tamamen çöker ve temsilcisinin önerisi ile bir adada inzivaya çekilir. Yazarın çok iyi anlattığı adanın tekinsiz atmosferinde, sırlar açığa çıkar ve Grady kendisini geri dönüşü olmayan bir intikam ve aldatmaca ağanın ortasında bulur.
Ters köşeleri ile ünlü olan yazar burada da yine bir ters köşe yapmış.
Kitap şu önerme üzerine kuruludur: "Kadınlar kocalarının değişeceğini düşünür ama değişmezler. Erkekler ise karılarının değişmeyeceğini düşünür ama değişirler."
Yıllarca aynı yastığa baş koydugunuz, aşık olduğunuz insanı aslında hiç tanımıyor olabileceğiniz durumu kitaptaki psikolojik gerilimi tırmandırıyor.
Kitap kısacık bircok hikayeyle kadınlarla ilgili hikayeler anlatiyor; düşmüş, sevmis, garip davranisli, konuşmayan ya da acı çekmiş bircok kadin..
Kitapta yer yer guldum ve yer yer de hüzünlendim. İnsan ne kadar değişik sadece kadın değil erkekte. Herkesin binlerce aynı olduğunu sandığı hayati var ama ilginclestirmek icin cesur adımları atanları okurken kendisi icin bu adımı atmak cok zor geliyor.
166 nci sayfada çocuklarla ilgili bir yazı var. Son satir beni çarptı! Gercekten carpti ve içim kan ağladı. Ama 174 ncu sayfada kadınların boyun egmesiyle ilgili bir önerme vardi onun sonunda da peygamberimizin (s.a.v) en iyi kadın yumuşak basli kadındır ifadesini farkli şekilde anlamla anlatı içine koymaları ayrica çıldırttı.
Yeryüzünde İslamiyet kadar kadına değer veren baska bir din olmadı. Çünkü bizim peygberimiz (s.a.v) hoşgörü dini derdi bizim dinimize icin. Japonya gecen sene 10 kat, özellikle yabancılardan İslamiyete bu kadar artış görülmesinin sebebi bu. Ne yapmış olursan ol tertemiz başlama hakki veriyor. Kadını pis bir varlık olarak değil birer emanet olarak Allahtan alıyor erkekler. Bu devirde kulaktan dolma kısa videolarla değil herkesin; genci, yaşlısı dinini öğrenmesi dileğiyle.
