Haluk Oytun Ünlü
@onsilversky
“ Bu dünyada nadiren
iki insan birbirini anlıyor...”
Goethe
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
İnsan hep kendisini yürekli sanır. İçine bir korku düşünce de bunu olağan saymaz. Kahrından ölür, delirir. Neden korkuyorum diye aklını oynatır. Korku insanoğlunun yüreğine işlemiştir, bunu bilmez. İnsanoğlu salt korkudur, bunu bilmez. Bilmez de kendine yediremez korkuyu.!
“Sen bilemezsin çaresizlik nasıl boğar insanı.
Yaşamak bir yerde nasıl çekilmez olur.
Tutunacak bir dal aramaktan.
El yorulur, ayak yorulur, yürek yorulur..” 
Ümit Yaşar Oğuzcan
Ümit Yaşar OğuzcanBen senden önce ölmek isterim.
Gidenin arkasından gelen gideni.
Bulacak mi zannediyorsun.
Ben zannetmiyorum bunu.
İyisi mi, beni yaktırırsın.
Odanda ocağın üstüne korsun.
İçinde bir kavanozun.
Kavanoz camdan olsun,şeffaf.
Beyaz camdan olsun ki .
İçinde beni görebilesin.
Fedakârlığımı anlıyorsun.
Vazgeçtim toprak olmaktan.
Vazgeçtim çiçek olmaktan.
Senin yanında kalabilmek için.
Ve toz oluyorum.
Yaşıyorum yanında senin.
Sonra, sende ölünce.
Kavanozuma gelirsin.
Ve orada beraber yatarız.
Külümün içinde külün.
Ta ki bir savruk gelin.
Yahut vefasız bir torun.
Bizi ordan atana kadar..
Ama biz o zamana kadar o kadar karışacağız ki birbirimize,
atıldığımız çöplükte bile zerrelerimiz yan yana düşecek.
Toprağa beraber dalacagız.
Ve bir gün yabani bir çiçek bu toprak parçasndan nemlenip filizlenirse sapında muhakkak iki çiçek açacak :
biri sen biri de ben... 
Nazım Hikmet Ran
Nazım Hikmet Ran