Silinir gider sonra alnından öpücüğün Unutursun kim öpmüş kimdi aşkla güldüğün Senin ufkunda sonra tüllenir yeni düşler Alnım tertemiz diyip yeni bir öpüş bekler ,
Kor dudaklım
Geceye sen düşüyorsun, tenime o sıcaklığın, Sanki dünya susuyor, bir tek biz konuşuyoruz. Ruhumu benden alan o efsunlu dudakların, Aşkın en saf halini fısıldıyor ruhumuza. ​Bir dokunuşunla başlar kalbimde ihtilal, Zaman durur, erir avuçlarımda zaman. Gözlerinde kaybolmak ne güzel bir ihtimal, Seninle can buluyor içimdeki o her an. ​Öyle bir yangın ki bu, külü bile huzur kokan, Tenimde izi kalan, ömrüme ömür katan. Gülüşün cennet bahçesi, bakışın canımdan vuran, Bir ömür sende kalayım, mühürlensin zaman...
Şiir
Hangi tür kitapları seviyorsun? 🔎 Polisiye 💕 Romantik 🚀 Bilim Kurgu 🏰 Fantastik 📖 Klasik 🧠 Kişisel Gelişim 🏛️ Tarih 😱 Gerilim
GEÇMİŞE GELEN HACİZ
Yakamoz dalgaları karanlıkta bekler sevdiğini. Saçları yıldızlarla karanlık Siyah elbisesi düşer omuzlarından. Düşer suyun içine bir anlık Dans eder sularda ışıklar Ve karanlıklar utanmadan soyunur. Yakamozlar dokunur gece mavisi saçlarına Çılgınca sevişirler, usanmadan. Bakamam utanırım, çıplaklığına Bakamam ki kıskanmadan Anlamsızca susarım nutkum tutulur. Gece çapkın gece arsız gece hırsız bir sevgili Sarıldıkça denize ufku tuzlanır Sessiz dalgalarla öper ıssız sahili Her öpüş bir tutku benim kalbim buzlanır
Şiir
Şimdi gel dokun dudaklarıma Bir şiir okur gibi Bir nefes çek içine benden VE Bir nefes bağışla bana dudaklarından...
Dudaklar da sevişir. Karanlıkta birbirlerini ararlar, ilk temasta tanırlar, sesin asla söylemeyeceği sırları fısıldarlar. Çünkü bazen, tam da bir öpücükte, iki ruh kalmanın kararını verir.
Aşk
Nizami Gəncəvi - Gecə xəlvətcə bizə sevgili yar gəlmiş idi
Gecə xəlvətcə bizə sevgili yar gəlmiş idi, Üzü aydan da gözəl nazlı nigar gəlmiş idi. Tər axıb gül yanağından, bulud örtmüşdü ayı, Onu düşmənmi qovub, könlü qubar gəlmiş idi? Ona mən göz yetirib xəlvəti baxdım-baxdım, Ovçunun ovlağına körpə şikar gəlmiş idi. Uyuyub hər ikimiz rahət olub bir yatdıq, Bəxtimin baxçasına güllü bahar gəlmiş idi. Dedi: "Getmək dəmidir, söylə, nə istəyirsən yar?" Bir öpüş istədim ondan...Yeri var gəlmiş idi. Ağlayıb getdi o yar, göz yaşı yandırdı məni, Odlara yandı dilim, sanki şərar gəlmiş idi. "Ey Nizami!" - dedi... Birdən ayılıb gördüm o yox Demə röyada bizə çeşmi-xumar gəlmiş idi. Nizami Gəncəvi
Şiir