otogarlar ve vedalar
@otogarlarvedalar
defteri kapat
kitabı kapat
televizyonu kapat
taşırma gözyaşlarını ikide bir yatak örtüsüne
gözlerini kapat
11 okur puanı
Ekim 2020 tarihinde katıldı
benden bu kadar mı nefret ediyorsunuz? beni sevmeniz gerekirken ölmek istiyorsunuz
Sayfa 68
Reklam
öyle bir yağmur ki bu, bilirsin
dam saçak demeyecek, yağacak
yağacak bir hışım gibi canevine kentin
kalplerimiz küle gömülmüş elmalar gibi
patladı patlayacak
alacak sonunda kendi rengini
ölürüz diye mi üzülüyoruz?
ne ettik, ne gördük şu fani dünyada
kötülükten gayri?
ölünce kirlerimizden temizlenir,
ölünce biz de iyi adam oluruz;
şöhretmiş, kadınmış, para hırsıymış,
hepsini unuturuz.
biliyorum sana giden yollar kapalı
üstelik sen de hiçbir zaman sevmedin beni
ne kadar yakından ve arada uçurum;
insanlar,evler, aramızda duvarlar gibi
uyandım, uyandım, hep seni düşündüm
yalnız seni, senin gözlerini
sen bayan nihayet, sen ölümüm kalımım
ben artık adam olmam bu derde düşeli
bir gün sabah sabah kapıyı vursam,
kim o dersin uykulu sesinle içerden.
saçların dağınıktır, mahmursundur.
kim bilir ne güzel görünürsün sevgilim,
bir sabah vakti kapıyı çalsam,
uykudan uyandırsam seni,
ki, daha sisler kalkmamıştır haliç'ten.
fabrika düdükleri ötmektedir.
