"İnsanlığın o zamana kadar çektiği sancıların hep karşılıklı sevgisizlikten olduğuna bir kez daha inandım.Oysa sevgiyle kinler tebessüme durur,sevgiyle düşmanlar dost olurdu."
Çoğu insan özgürlüğü, seçenekler arasından istediğini seçebilmek sanır. Oysa gerçek özgürlük, seçeneklerin kendisinden ve o seçimi yapan 'benden' tamamen kurtulabilmektir.
Ebedi sevgiyi ararken ebedi kederi bulduğuna inanır. Oysa gerçek düşüncesi hep şu olmuştur:
(...) Sabah uyandığında yalnız olmamak, şafağın alacakaranlığında yanında sevecen bir yüz görmek dünyayı çok daha makul bir yer kalıyor (...)
Ölüm cezasına çarptırılmış, cezanın uygulanacağı yere doğru yürüyen adamların cesaretini anlatıp durur herkes. Oysa başka bir insanın Tanrı'nın günü çektiği acıya doğru biraz serinkanlı yürüyebilmek için de, bir o kadar cesaret gerektiği olur.
Panik atakların hep fiziksel, somut bir şey olduğunu sanırdım. Gürültülü ve duvarlara çarpmaya benzeyen bir hal. Oysa tam tersiymiş: Derli toplu bir dinginlik.