Zerdüştîlik, vahye dayalı en eski dini geleneklerden sayılır. Ancak Zerdüştilik üzerine yapılan araştırmalar çok sınırlı olup, olan çalışmalarda bu alandaki literatür boşluğunu kapatma gayretindedir.
Orta doğu'nun dini ve felsefi geleneklerinin kaynağını teşkil eden Zerdüştilik üzerine çalışma yapmak Farsça ile birlikte Avestaca ve Pehlevice' nin yanı sıra Sanskritçe' yi bilmeyi gerekli kıldığından bu alanda yetkinleşmek yoğun bir çaba gerektirmektedir.
Mehmet Mekin Meçin hocanın "Zerdüştiliğin Temel Öğretileri" bir doktora tezi çalışması olup böyle bir gayretin eseridir.
Kitap bir giriş, üç bölüm, sonuç ve kaynakça kısmından oluşmaktadır.
Giriş bölümünde, Zerdüştîliğin neden öğrenilmesi gerektiği, ortaya çıktığı coğrafyadan kaynaklı olarak bilinmesinin elzemliği, Orta Doğu bölgesi ve özellikle Sami dinleri üzerindeki etkilerinden bunlara sağladığı katkılardan kısmen söz edilirken, Zerdüştiliğin uluhiyet, melekut, ruh/ beden, yaratılış konularına değinerek sonraki konuların özce bahsi edilmektedir.
Meçin, kitabın birinci bölümünde Zerdüşt' ün genel bir biyografisinden ve onun hakkında bilgi edinebileceğimiz birincil kaynaklardan söz etmektedir, bunlar kadim Avesta, genç Avesta ve orta Farsça (Farisi- yi Meyane) ile yazılmış olan klasik metinlerdir. Bunların yanı sıra klasik ve modern olarak ayrılan ikincil kaynakların da bilgisi verilmektedir. Yine bu kısım içerisinde Zerdüşt'ün ismi ile ilgili tartışmalar, ortaya çıktığı dönem, doğum yeri, yaşam öyküsü yer almaktadır.
Kitabın ikinci bölümü Zerdüştiliğin kutsal metinlerini kapsamlı olarak anlatırken bu kısım içerisinde;
1) Zerdüştilikte dinim referans kaynakları hangileridir?
2)Zerdüştilik neden erken bir dönemde yazılmadı?
3) Zerdüştilik evrensel bir dinden milli bir dine nasıl geçti?
4) Avesta ilk ne zaman