Cesur olan herkes biraz da delidir.
Ece Üner’in Haysiyet kitabı, insanın kendine, değerlerine ve vicdanına karşı sorumluluğunu sorgulatan, düşündüren bir eser. Kitabı okurken en çok dikkatimi çeken şey, haysiyet kavramını sadece büyük olaylar üzerinden değil, günlük hayatın içindeki küçük seçimler üzerinden de ele alması oldu.
Bu kitabı benim için daha özel kılan bir başka şey ise üniversitemizde düzenlenen söyleşide Ece Üner’i dinleme ve kendisiyle tanışma fırsatı bulmuş olmam. Yakından gördüğümde son derece sıcak, samimi ve enerjik bir insan izlenimi bıraktı. Hatta içinde hafif bir “delilik” diyebileceğim, yerinde durmayan bir enerji vardı. Bana göre cesur insanlarda bu enerji zaten olmazsa olmazdır; kalıpların dışına çıkabilmek ve risk alabilmek biraz da böyle bir ruhtan beslenir.
Söyleşi sırasında özellikle savaş muhabirliği deneyimlerinden bahsetmesi dikkatimi çekti. Daha kolay ve popüler yollar varken magazin haberciliğini tercih etmeyip zor olanı seçmesi, mesleğine ve haberciliğe bakışını anlamak açısından önemliydi. Bu yönü karakterine duyduğum saygıyı artırdı.
Ece Üner’i yıllardır haber sunarken izleyen biri olarak diksiyonunu, konuşma üslubunu, ekrandaki duruşunu ve düşüncelerini açıkça ifade edebilmesini her zaman başarılı bulmuşumdur. Bu hayranlık körü körüne bir övgüden değil; işini iyi yapan bir profesyonele duyulan takdirden kaynaklanıyor. Söyleşide de ekrandan gördüğümüz özgüvenli ve doğal tavrın gerçek olduğunu hissettim.
Kısacası Haysiyet, sadece okunup kenara bırakılacak bir kitap değil; insanın kendi hayatına dönüp bakmasını sağlayan bir eser. Ece Üner’le tanışma fırsatı bulmuş biri olarak kitabı da kendisini de samimi, cesur ve etkileyici bulduğumu söyleyebilirim.
Şu anda Japonya'da sadece özel zamanlarda faaliyette olan (Demans Farkındalık Haftası gibi) çok tatlı bir uygulama varmış, yeni öğreniyorum. Tüm röportaj taleplerine ve sorulara yetişemeyen yazarımız kitapta Yanlış Siparişler Restoranı'nı tanıtmak istemiş. Kitabı gülümseyerek okudum, eli ayağı tutan ama yavaşladığı ya da hastalığı olduğu için iş yaptırılmayıp kendini yük gibi hisseden yaşlılar bir yana bu restoranda demans hastalığı olan yaşlılar çalışıyor. Onların mutluluğunu okurken çok duygulandım, ne kadar orjinal bir fikir olduğunu düşünerek hayran kaldım. Her insan işe yaradığını fark ettiğinde yaşadığını hissediyor. Dünyanın bir yerlerinde çok güzel şeyler de oluyor.
Reklam
Ebru Asya / Sessiz TaşıyıcılarKitap Alıntısı
Uzun yıllardır engelli sorunları başta olmak üzere toplumsal konularda kaleme almış olduğum yazılarımla yerel gazete ile haber sitelerinde köşe yazarlığı yapmaktayım. Yazmış olduğum yazıları aynı zamanda edebiyat sitelerinde de paylaşırım.
Yıllarca engelsiz bir Türkiye ve engelsiz bir Malatya yaratılabilmesi amacıyla birlikte omuz omuza mücadele ettiğimiz can dostum Yücel Doğanşahin’in, 3 Mayıs 2021 tarihinde vefat ederek aramızdan ayrılmıştı. Onun hatırasını yaşatmak adına Can’ım Tenimden Ayrıldı adlı kitabı çıkarmıştım.
Çıkardığım kitabın geliriyle iki okulun kütüphanesine destekte bulunmuş ve bu konuyla ilgili de “Her kitaplık bir hapishane kapatır.” başlıklı bir yazı yazmıştım. Kaleme almış olduğum yazım 9 Ocak 2023 tarihinde hem Edebiyat Defterinde hem de başka bir edebiyat sitesinde “Günün Yazısı” olarak seçilmişti. Aynı gün şiir başlığında ise “Rıh” adlı şiiri ile “Günün Şiiri” olarak seçilen Ebru Asya olmuştu.
Onunla tanışmamız tesadüfen gelişen bu olay nedeniyle olmuştu. Güne gelen yazımı görüp okuduğunda etkilenmiş ve kütüphane projesine destek vermek amacıyla yorum yazarak benimle iletişime geçmişti. Onun adını ilk kez bu sayede duymuş oldum. Benim yazım ile onun şiiri aynı gün seçilmeseydi yollarımız muhtemelen hiç kesişmeyecekti.
Okullarda oluşturacağım kütüphane için yolladığı kitaplardan sonra da 6 Şubat 2023 tarihinde yaşadığımız depremin ardından herhangi bir sorun yaşayıp yaşamadığımızı merak ederek aramış, bir şeye ihtiyacımız olup olmadığını sorarak kötü günlerin dostu olduğunu da göstermiş olmuştu.
O günden bugüne kadar da bayram, yeni yıl gibi özel günlerde iletişimde bulunan Ebru Asya, vefanın en güzel örneğini göstermeye devam etti. Ayrıca, can dostum Yücel Doğanşahin’in anısına çıkarmış olduğum Can’ım Tenimden Ayrıldı kitabı için de güzel
Aşk Uykusu
"Aşk uykusu", kişinin sevdiği insanı olduğundan çok daha kusursuz, özel ve ulaşılmaz görmesi; karşı tarafın ilgisizliğini, sevgisizliğini veya ilişkinin gerçek durumunu fark edememesi hâlidir. Yani bir tür duygusal körlük diyebiliriz.
Bu durumda kişi:
Karşı tarafın olumsuz davranışlarını sürekli mazur görür.
Açık ilgisizlik işaretlerini görmezden gelir.
"Aslında beni seviyor ama gösteremiyor." gibi açıklamalar üretir.
Sevdiği kişiyi idealize eder, onu gözünde büyütür.
İlişkinin gerçekliğinden çok, kafasında kurduğu ihtimallere bağlanır.
Çevresindekilerin uyarılarını kabul etmekte zorlanır.
Psikolojide buna yakın kavramlar idealizasyon, duygusal bağımlılık ve bazen de limerence olarak adlandırılır. Özellikle limerence, karşı taraftan gelecek küçük bir ilgi kırıntısına büyük anlam yükleyip yoğun bir karşılık beklentisi içinde olmayı ifade eder.
Bu nedenle "aşk uykusundan uyanmak" denildiğinde, kişinin şu gerçeği kabul etmeye başlaması kastedilir:
"Ben bu insanı olduğu gibi değil, olmasını istediğim gibi görmüşüm. Onun bana gerçekten nasıl davrandığına bakmam gerekiyor.
Biomortem
Serkan Karaismailoğlu.. Her kitabı benim için o kadar özel ki.. yine 2 günde bitirip keşke hiç bitmeseydi diye üzüldüm. Keşke seri olup devamı gelse diye düşündüm ki sanırım bir serinin ilk kitabıymış. Umarım öyledir.
Her satırı çok güzeldi ama benim için en vurucu olanı şu ayeti bilimsel olarak ispat etmesiydi.
Bakara 28 der ki, Allah’ı nasıl inkâr edersiniz ki; ölü idiniz (cansız birer varlıktınız), sizi O diriltti; sonra sizi yine öldürecek, sonra tekrar diriltecek ve nihayet O’na döndürüleceksiniz."
Efsane! Okuyun okutun!
Hayatımda ilk defa belki bir fantastik kitap okumuş olabilirim. Bir fantastik kitabı çok sevdim ve ilgi duymaya başladım. Gerçekten yazarın kalemine ve emeğine verdiği zamana sağlık diyorum tebrik ediyorum! Kitap şu an üç seri ama beş seri olacakmış maalesef iki kitap duyduğum üzere gelecek yıl yani 2027 yılında çıkacakmış:( Yazar biraz dinlenmek istemiş.
Birinci kitap yani 
Dördüncü Kanat'ın ilk bölümlerini okurken ve ana karakter olan Violet'in o köprüden geçtiği anlarda hiç bu kadar gerildiğimi hissetmedim. Resmen sırat köprüsü mübarek orayı geçiyormuş hissiyati verdi. Aksiyon gerilim macera çok fazlaydı benim için. Bu kitabı okumadan önce gerilim aksiyon sevdiğimi bilmiyordum.
Kitabı bir günde okuyup bitirdim! Gerçi gece hiç uyumadım finali okurken güneş doğuyordu yani bu ertesi güne geçtiğimin kanıtı hatta bir ara kitaptaki harfler bulanıklaşmaya başladı çünkü yirmi dört saatten fazla gözümü harflerden hiç ayırmadım.(tansiyonum düşmüş bayıldım:) yani kitap beni o derece kendine çekti. Violet'in ilk ejderhasıyla karşılaşması ve ejderhanın onunla konuşması ikisi arasındaki diyaloglar bana kahkaha attırdı.
Xaden. Ana erkek karakterimiz Violet'in sevgilisi gerçi kitapta birlikte oluyorlar ama sevgili lafı geçmedi ama sevgililer ve özel çekim var aralarında. Onların ilk birleşme sahnesinde Violet kendi gücüne engel olamayıp şimşeklerin çakması Xaden'in gölgelere hükmedememesi o sahnede kahkaha attım.
Ve final sahnesi hiç şaşırmadım ters köşe vardı ama ben biraz öngörülü olduğum için, ehee. Violet'in ölen abisinin ortaya çıkması falan beni hiç şaşırtmadı hatta tahmin bile etmiştim. Ve üzücü yanı şu ki kitabın sonu bana mutsuz bitecekmiş hissi veriyor. Umarım hislerimde yanılıyorumdur.
İkinci kitabı çabucak okumaya başlasam iyi olacak gibi:)
Dördüncü Kanat'ın ilk bölümlerini okurken ve ana karakter olan Violet'in o köprüden geçtiği anlarda hiç bu kadar gerildiğimi hissetmedim. Resmen sırat köprüsü mübarek orayı geçiyormuş hissiyati verdi. Aksiyon gerilim macera çok fazlaydı benim için. Bu kitabı okumadan önce gerilim aksiyon sevdiğimi bilmiyordum.
Kitabı bir günde okuyup bitirdim! Gerçi gece hiç uyumadım finali okurken güneş doğuyordu yani bu ertesi güne geçtiğimin kanıtı hatta bir ara kitaptaki harfler bulanıklaşmaya başladı çünkü yirmi dört saatten fazla gözümü harflerden hiç ayırmadım.(tansiyonum düşmüş bayıldım:) yani kitap beni o derece kendine çekti. Violet'in ilk ejderhasıyla karşılaşması ve ejderhanın onunla konuşması ikisi arasındaki diyaloglar bana kahkaha attırdı.
Xaden. Ana erkek karakterimiz Violet'in sevgilisi gerçi kitapta birlikte oluyorlar ama sevgili lafı geçmedi ama sevgililer ve özel çekim var aralarında. Onların ilk birleşme sahnesinde Violet kendi gücüne engel olamayıp şimşeklerin çakması Xaden'in gölgelere hükmedememesi o sahnede kahkaha attım.
Ve final sahnesi hiç şaşırmadım ters köşe vardı ama ben biraz öngörülü olduğum için, ehee. Violet'in ölen abisinin ortaya çıkması falan beni hiç şaşırtmadı hatta tahmin bile etmiştim. Ve üzücü yanı şu ki kitabın sonu bana mutsuz bitecekmiş hissi veriyor. Umarım hislerimde yanılıyorumdur.
İkinci kitabı çabucak okumaya başlasam iyi olacak gibi:)Reklam
Reklam